Steeds meer mensen voelen dat de oude manier van een relatie hebben niet meer past. Je woont samen, deelt een bed en een agenda, en toch verlang je stiekem naar een avond helemaal alleen. Of je bent al jaren single en merkt dat je bij iedere kans op een relatie een stap terug zet. Dat zegt niets over jou of over je partner. Het zegt iets over een verandering die veel groter is dan de relatie zelf.
De mens verandert. Bewustzijn groeit, en daardoor verandert ook de manier waarop je liefde beleeft en vormgeeft. In deze blog leg ik uit waarom relaties in de nieuwe tijd anders aanvoelen en waarom steeds meer mensen kiezen voor een lat-relatie. Ik deel ook wat mijn eigen ervaring met vrijheid mij hierover heeft laten zien.
Eeuwenlang had een relatie vooral een praktische functie. Je deelde een huishouden en zorgde samen voor de kinderen, en de relatie bood bescherming en economische zekerheid. Romantische liefde kwam er later bij, maar het onderliggende patroon bleef hetzelfde: je had elkaar nodig om je veilig te voelen.
Daaruit ontstonden gewoontes die je nu nog vaak herkent. Je stelt elkaar gerust en past je aan om de relatie goed te houden. Je verwacht daarbij dat de ander je aanvult op de plekken waar je jezelf leeg voelt. Dat paste bij het bewustzijn van die tijd.
Steeds meer mensen ontdekken dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor hun eigen geluk. Je partner hoeft je leegte niet meer op te vullen. Je blijft bij jezelf, ook wanneer de ander iets anders voelt of een andere keuze maakt. Liefde ontstaat vanuit heelheid in plaats van vanuit gemis.
Dat is de kern van de overgang waarin we nu middenin staan, de overgang van de oude aarde naar de nieuwe aarde, van 3D naar 5D. Je systeem leert stap voor stap dat je al compleet bent, zonder dat een ander dat compleet moet maken.
Wanneer je vanuit heelheid leeft, verandert de basis van je relatie. In plaats van "ik heb jou nodig" wordt het "ik kies iedere dag opnieuw voor jou." Dat is een wezenlijk verschil. Zonder afhankelijkheid ontstaat er ruimte voor liefde die vrij stroomt, in plaats van liefde die moet standhouden om je veilig te laten voelen.
Deze verandering in bewustzijn zie je ook terug in hoe mensen hun relatie praktisch vormgeven. Steeds meer Nederlanders hebben een vaste partner zonder dat ze samenwonen. Onderzoekers Van Solinge en Mandemakers (2025) laten zien dat inmiddels meer dan een miljoen Nederlanders een lat-relatie hebben.
Vaak is dat een bewuste keuze om jezelf te blijven, terwijl je elkaar met plezier blijft ontmoeten. Voor veel mensen is dit de vorm die op dit moment het beste past bij wie ze zijn.
Ik ben inmiddels vierenhalf jaar single. In die jaren heb ik ontdekt hoe gehecht ik ben aan mijn vrijheid. Ik merk dat ik mannen op een afstand houd, soms zonder dat ik dat in het moment doorzie. Onder die afstand zit een angst: de angst dat een relatie mijn vrijheid weer inneemt, zoals ik die vroeger ook kwijtraakte.
Wanneer ik eerlijk naar mezelf kijk, zie ik dat een lat-relatie voor mij eigenlijk de enige vorm is die op dit moment past. Mijn systeem heeft rust en ruimte nodig om zichzelf te blijven voelen, en daar past een lat-relatie het best bij. Dat inzicht confronteert me ook, want het laat zien waar mijn eigen groeirand ligt: kan ik iemand dichtbij laten komen zonder dat ik mezelf daarin verlies?
Uiteindelijk draait het om iets anders dan het aantal huizen waarin je woont. Je kunt samenwonen vanuit vrijheid, en je kunt lat hebben vanuit angst. De buitenkant van een relatie zegt weinig over wat er van binnen speelt.
De vraag die ertoe doet is simpel en confronterend: kun je volledig jezelf blijven terwijl je van iemand houdt? Die vraag stel ik mezelf ook, iedere keer wanneer ik merk dat ik iemand op afstand houd.
In mijn werk noem ik dit het heilig huwelijk: het samenkomen van je vrouwelijke en mannelijke energie in jezelf. Wanneer die twee kanten in jou verbonden zijn, zoek je die aanvulling steeds minder buiten jezelf. Een partner wordt dan iemand met wie je het leven deelt, vanuit een basis die al stevig is.
Een relatie die past bij deze tijd herken je aan een paar dingen. Beide mensen blijven zichzelf en dragen ieder de verantwoordelijkheid voor hun eigen binnenwereld. Verbinding ontstaat dan vanuit keuze in plaats van vanuit angst om alleen te zijn.
De vorm waarin dat gebeurt, samenwonend of lat, zegt daar op zichzelf weinig over. Het bewustzijn waarmee je elkaar ontmoet, doet dat wel.
LAT staat voor living apart together. Je hebt een vaste partner en jullie wonen niet samen.
Een lat-relatie kan voortkomen uit angst, en het kan net zo goed een bewuste keuze zijn om jezelf te blijven en je eigen ritme te volgen.
Omdat bewustzijn groeit. Wanneer je leert dat je geluk niet van een ander afhangt, verandert vanzelf ook de manier waarop je een relatie vormgeeft.
Als je alle gewoontes rondom relaties even loslaat, hoe zou liefde er dan voor jou uitzien?
Als je je leeg voelt na contact met anderen, terwijl er niets vervelends is gebeurd, ligt de oorzaak vaak niet bij de mensen zelf, maar bij de oppervlakkigheid van het gesprek. Vooral wanneer je hooggevoelig én hoogbegaafd bent, kost oppervlakkig contact je meer energie dan een gesprek dat wel ergens over gaat. In dit blog leg ik uit waarom dat...
Steeds meer mensen voelen dat de oude manier van een relatie hebben niet meer past. Je woont samen, deelt een bed en een agenda, en toch verlang je stiekem naar een avond helemaal alleen. Of je bent al jaren single en merkt dat je bij iedere kans op een relatie een stap terug zet. Dat zegt niets over jou of...
Veel mensen denken bij de Nieuwe Aarde aan een plek of een moment in de toekomst. Voor mij is dat niet zo. De Nieuwe Aarde is een nieuw bewustzijn dat je nu al kunt leven, in je gewone dagelijkse keuzes. In dit artikel deel ik mijn visie, gebaseerd op vijfentwintig jaar werk met bewustzijn en op mijn eigen weg daarin. ...
Wat heeft zelfvertrouwen eigenlijk met je zenuwstelsel te maken? Die twee hangen nauwer samen dan je misschien denkt. Zelfvertrouwen wordt vaak gezien als een eigenschap. Je hebt het of je hebt het niet. Je zenuwstelsel kijkt daar heel anders naar. Voor je zenuwstelsel bestaat zelfvertrouwen uit twee kanten.
Je krijgt een appje. Iemand vraagt iets van je buiten de afspraken om. Vanbinnen voel je meteen: nee, dit wil ik niet. Toch typ je een vriendelijk antwoord of formuleer je het zachter dan eigenlijk klopt.
Iemand zei laatst tegen me: "Jij bent unfuckwithable." Ik moest lachen. Ik had nog nooit van dat woord gehoord. Ik zocht het op — en het resoneerde meteen. Alsof er eindelijk een woord was voor hoe ik me voel. Stevig bij mezelf, in mijn vrouwelijke kracht. Unfuckwithable...
Terwijl je innerlijk al veel hebt geheeld en je trilling is verhoogd, ervaar je in je dagelijks leven vaak nog de mismatch. Je zenuwstelsel reageert nog vanuit oude programmering, waardoor je onbewust in de stand van 'aanstaan' blijft staan. Je voelt schuld wanneer je kiest voor je eigen koers, de schaamte bij het innemen van je plek, of de angst...
Mijn geliefde zuster, je vraagt naar de ware Maria Magdalena, niet naar het beeld dat de eeuwen over mij hebben gelegd, niet naar de vervormde figuur die de kerk creëerde om mij het zwijgen op te leggen, maar naar de vrouw die ik werkelijk was – en nog steeds ben.