Je grens voelen en je grens uitspreken zijn twee verschillende vaardigheden. Veel vrouwen voelen precies waar hun grens ligt, maar durven die op het moment zelf niet uit te spreken uit angst voor wat de ander daarvan zal denken. In dit blog leg ik uit waarom die angst vaak zwaarder weegt dan de grens zelf, wat ik daar zelf in heb meegemaakt en wat helpt om dit patroon te doorbreken.
Ik herkende dit patroon lang bij mezelf. Ik voelde precies wanneer iemand over mijn grens ging, maar sprak dat gevoel zelden uit. Ik was bang voor wat anderen van mij zouden denken. Ik was ervan overtuigd dat ze mij een vervelende vrouw zouden vinden, zodra ik voor mezelf opkwam. In die periode van mijn leven was ik supergevoelig voor kritiek. Een opmerking over mijn gedrag of mijn keuzes kon dagenlang in mijn hoofd blijven hangen.
Ik zweeg daardoor vaker dan me goed deed. Ik knikte mee met dingen waar ik het niet mee eens was, omdat instemmen veiliger voelde dan een reactie riskeren die ik niet aankon.
Veel mensen denken dat grenzen aangeven vooral een kwestie is van lef of directheid. In de praktijk gaat het om iets anders. De Amerikaanse psychologen David Watson en Ronald Friend beschreven dit al in 1969 als fear of negative evaluation, de angst om negatief beoordeeld te worden door anderen. Ze ontwikkelden er een meetschaal voor, omdat deze angst zo bepalend blijkt voor hoe mensen zich in sociale situaties gedragen.
Latere onderzoekers zoals Mark Leary en Robin Kowalski brachten deze angst in verband met een lager zelfbeeld en een grotere gevoeligheid voor afwijzing. Wanneer die gevoeligheid hoog is, kost het uitspreken van een grens meer dan de situatie op het eerste gezicht vraagt. Je systeem rekent dan de situatie zelf mee. Het rekent ook de kans mee dat de ander je daarna anders gaat behandelen.
Psychotherapeut Harriet Lerner beschreef in haar boek over grenzen en boosheid (Lerner, 1985) dat vrouwen vaak leren om de reactie van de ander zwaarder te laten wegen dan hun eigen grens. Dat is geen persoonlijke zwakte. Het is een patroon dat je hebt aangeleerd, en dat je ook weer kunt afleren.
Dit patroon verandert niet door simpelweg vaker nee te zeggen. Het helpt om eerst te herkennen dat de angst voor het oordeel van de ander een aparte stap is, los van je grens zelf. Zodra je die twee stappen apart kunt zien, wordt het makkelijker om toch te spreken, ook als de angst er nog is.
In mijn eigen proces hielp het om kleine grenzen eerst uit te proberen bij mensen waarbij de inzet laag was. Zo merkte ik dat een grens uitspreken zelden leidde tot de afwijzing waar ik zo bang voor was. Dit werkt niet voor iedereen in hetzelfde tempo. Als de angst voor kritiek sterk verweven is met eerdere ervaringen, kan het zinvol zijn om daar met een therapeut naar te kijken.
Angst voor het oordeel van anderen ligt vaak onder pleasen en aanpassen. En ook onder jezelf wegcijferen in contact met anderen. Met de gratis test ontdek je welk patroon bij jou het sterkst naar voren komt en wat een logische volgende stap is.
Vaak weegt de angst voor het oordeel van de ander zwaarder dan de grens zelf. Dat is een aangeleerd patroon en geen karaktereigenschap.
Onderzoek laat een verband zien tussen angst voor negatieve beoordeling en een lager zelfbeeld. Het is geen vaste eigenschap en kan veranderen.
Het helpt om te beginnen bij kleine grenzen in situaties met een lage inzet, zodat je ervaart dat spreken niet leidt tot de afwijzing waar je bang voor bent.
Je grens voelen en je grens uitspreken zijn twee verschillende vaardigheden. Veel vrouwen voelen precies waar hun grens ligt, maar durven die op het moment zelf niet uit te spreken uit angst voor wat de ander daarvan zal denken. In dit blog leg ik uit waarom die angst vaak zwaarder weegt dan de grens zelf, wat ik daar zelf in...
3D en 5D beschrijven twee manieren van leven, de ene gestuurd door angst en oude patronen, de andere door rust en je eigen weten. Deze taal komt uit de wereld van bewustzijnsgroei. In dit blog leg ik in gewone taal uit wat 3D en 5D betekenen, hoe ik deze overgang in mijn eigen leven heb herkend en wat je aan deze taal hebt in je dagelijks leven....
Als je je leeg voelt na contact met anderen, terwijl er niets vervelends is gebeurd, ligt de oorzaak vaak niet bij de mensen zelf, maar bij de oppervlakkigheid van het gesprek. Vooral wanneer je hooggevoelig én hoogbegaafd bent, kost oppervlakkig contact je meer energie dan een gesprek dat wel ergens over gaat. In dit blog leg ik uit waarom dat...
Steeds meer mensen voelen dat de oude manier van een relatie hebben niet meer past. Je woont samen, deelt een bed en een agenda, en toch verlang je stiekem naar een avond helemaal alleen. Of je bent al jaren single en merkt dat je bij iedere kans op een relatie een stap terug zet. Dat zegt niets over jou of...
Veel mensen denken bij de Nieuwe Aarde aan een plek of een moment in de toekomst. Voor mij is dat niet zo. De Nieuwe Aarde is een nieuw bewustzijn dat je nu al kunt leven, in je gewone dagelijkse keuzes. In dit artikel deel ik mijn visie, gebaseerd op vijfentwintig jaar werk met bewustzijn en op mijn eigen weg daarin. ...
Wat heeft zelfvertrouwen eigenlijk met je zenuwstelsel te maken? Die twee hangen nauwer samen dan je misschien denkt. Zelfvertrouwen wordt vaak gezien als een eigenschap. Je hebt het of je hebt het niet. Je zenuwstelsel kijkt daar heel anders naar. Voor je zenuwstelsel bestaat zelfvertrouwen uit twee kanten.
Je krijgt een appje. Iemand vraagt iets van je buiten de afspraken om. Vanbinnen voel je meteen: nee, dit wil ik niet. Toch typ je een vriendelijk antwoord of formuleer je het zachter dan eigenlijk klopt.
Iemand zei laatst tegen me: "Jij bent unfuckwithable." Ik moest lachen. Ik had nog nooit van dat woord gehoord. Ik zocht het op — en het resoneerde meteen. Alsof er eindelijk een woord was voor hoe ik me voel. Stevig bij mezelf, in mijn vrouwelijke kracht. Unfuckwithable...