Ik ben unfuckwithable - en jij?

Iemand zei laatst tegen me: "Jij bent unfuckwithable." Ik moest lachen. Ik had nog nooit van dat woord gehoord. Ik zocht het op — en het resoneerde meteen. Alsof er eindelijk een woord was voor hoe ik me voel. Stevig bij mezelf, in mijn vrouwelijke kracht. Unfuckwithable...

Vroeger was dat anders. Ik deed alles om aardig gevonden te worden. Ik probeerde harmonie te bewaren en deed mijn best om goedkeuring te krijgen. Ik hield mezelf ook klein om geen gedoe te veroorzaken. Alles om maar niet afgewezen te worden.

Nu is dat voorbij. Hoera!! 

Wat betekent unfuckwithable eigenlijk?

Unfuckwithable is de staat waarin afwijzing of kritiek niet meer aan je zelfvertrouwen kunnen raken. Je wordt er niet harder van. Je staat stevig genoeg in jezelf om het te laten zijn wat het is.

Het is geen houding die je opzet. Het is wat er overblijft wanneer je stopt met jezelf inhouden om anderen op hun gemak te stellen. Je voelt spanning, maar die spanning bepaalt niet meer wat je doet of zegt.

Waarom raken bewuste vrouwen zichzelf kwijt in pleasen?

Pleasen voelt vaak als een keuze. In de praktijk is het meestal een overlevingsstrategie van je zenuwstelsel, ontstaan op momenten waarop jezelf aanpassen de veiligste optie leek. Naast vechten en vluchten kennen we ook verstijven als reactie op gevaar. Therapeut Pete Walker beschreef in 2013 een vierde reactie: de fawn response. Vechten en vluchten bewegen je van het gevaar weg, fawnen beweegt je er juist naartoe. Je wordt zo aangenaam en behulpzaam mogelijk om spanning te voorkomen.

Zenuwstelsel-onderzoeker Stephen Porges liet met zijn polyvagaal theorie (1994) zien dat dit een automatische reactie van je systeem is op wat het als onveilig herkent, geen kwestie van wilskracht. Dat verklaart waarom je het met je hoofd allang weet, terwijl je lichaam toch ja blijft zeggen op momenten dat je nee voelt.

Hoe voelt het als je systeem toch verandert?

Laatst was ik op een bijeenkomst waar ik vroeger precies dat patroon liet zien: mezelf aanpassen, glimlachen en invoelen wat de ander nodig had. Deze keer bleef ik gewoon mezelf, zonder spanning en zonder behoefte aan bevestiging. Ik was er aanwezig, zonder dat mijn systeem in de verdediging schoot.

Dat moment was voor mij het bewijs dat er echt iets veranderd is. Ik had het mezelf niet voorgenomen. Mijn systeem schoot simpelweg niet meer in de oude beschermingsstand.

Hoe wordt unfuckwithable zichtbaar in je dagelijks leven?

Je herkent het aan gewone momenten, niet aan grote uitspraken.

  • Je zegt wat je bedoelt, ook als dat ongemakkelijk voelt.
  • Je voelt spanning in contact, en toch pas je je gedrag daar niet meer automatisch op aan.
  • Je merkt sneller wanneer je over je eigen grens gaat, en stopt eerder.
  • Je hebt minder bevestiging nodig om te weten dat je juist handelt.
  • Je neemt je plek in, ook wanneer dat betekent dat niet iedereen het met je eens is.

Dit gaat niet in één keer. Bij mij groeide het stap voor stap, met momenten waarop een oud patroon nog even terugkwam. Dat hoort erbij en zegt niets over hoever je al bent.

Unfuckwithable is meer dan innerlijke rust. Het is de staat waarin je jezelf niet langer inhoudt en niet meer terugschiet in oude patronen zodra het spannend wordt. Je voelt dat je hier bent om je plek in te nemen en je rol te leven, in je dagelijks leven en in contact met anderen.

Dus wie ben ik? Ik ben unfuckwithable. En jij?

Liefs, Leonie Zoraji

Nee. Je blijft net zo gevoelig als altijd. Het verschil is dat kritiek of afwijzing je niet meer uit je basis trekken.

Ja. Het begint bij het herkennen van je eigen pleaspatroon en groeit door je zenuwstelsel meer veiligheid te leren voelen, zodat je minder snel terugschiet in aanpassen.

Omdat pleasen vooral een automatische reactie van je zenuwstelsel is. Je systeem moet leren dat het veilig is om jezelf te blijven. Dat verandert niet door er alleen over na te denken.

Precies dat patroon, jezelf klein houden en pleasen om erbij te horen, is waar fase 1 van Key to Freedom mee begint:

Dit artikel is gebaseerd op mijn eigen ervaring en herkenning bij vrouwen in mijn omgeving. Het vervangt geen professionele begeleiding bij trauma of complexe klachten.

Andere berichten uit de BLOG

3D en 5D beschrijven twee manieren van leven, de ene gestuurd door angst en oude patronen, de andere door rust en je eigen weten. Deze taal komt uit de wereld van bewustzijnsgroei. In dit blog leg ik in gewone taal uit wat 3D en 5D betekenen, hoe ik deze overgang in mijn eigen leven heb herkend en wat je aan deze taal hebt in je dagelijks leven....

Als je je leeg voelt na contact met anderen, terwijl er niets vervelends is gebeurd, ligt de oorzaak vaak niet bij de mensen zelf, maar bij de oppervlakkigheid van het gesprek. Vooral wanneer je hooggevoelig én hoogbegaafd bent, kost oppervlakkig contact je meer energie dan een gesprek dat wel ergens over gaat. In dit blog leg ik uit waarom dat...

Steeds meer mensen voelen dat de oude manier van een relatie hebben niet meer past. Je woont samen, deelt een bed en een agenda, en toch verlang je stiekem naar een avond helemaal alleen. Of je bent al jaren single en merkt dat je bij iedere kans op een relatie een stap terug zet. Dat zegt niets over jou of...

Veel mensen denken bij de Nieuwe Aarde aan een plek of een moment in de toekomst. Voor mij is dat niet zo. De Nieuwe Aarde is een nieuw bewustzijn dat je nu al kunt leven, in je gewone dagelijkse keuzes. In dit artikel deel ik mijn visie, gebaseerd op vijfentwintig jaar werk met bewustzijn en op mijn eigen weg daarin. ...

Iemand zei laatst tegen me: "Jij bent unfuckwithable." Ik moest lachen. Ik had nog nooit van dat woord gehoord. Ik zocht het op — en het resoneerde meteen. Alsof er eindelijk een woord was voor hoe ik me voel. Stevig bij mezelf, in mijn vrouwelijke kracht. Unfuckwithable...

Terwijl je innerlijk al veel hebt geheeld en je trilling is verhoogd, ervaar je in je dagelijks leven vaak nog de mismatch. Je zenuwstelsel reageert nog vanuit oude programmering, waardoor je onbewust in de stand van 'aanstaan' blijft staan. Je voelt schuld wanneer je kiest voor je eigen koers, de schaamte bij het innemen van je plek, of de angst...

Mijn geliefde zuster, je vraagt naar de ware Maria Magdalena, niet naar het beeld dat de eeuwen over mij hebben gelegd, niet naar de vervormde figuur die de kerk creëerde om mij het zwijgen op te leggen, maar naar de vrouw die ik werkelijk was – en nog steeds ben.