Na bijna vijf jaar single zijn merk ik dat mijn verlangen verandert. Alleen zijn gaat me goed af, en toch mis ik een man. Wat betekent dat verlangen naar verbinding als je jarenlang hebt geleerd om op jezelf te staan? In deze nieuwsbrief deel ik hoe ik dat ervaar en wat het voor mij te maken heeft met leven vanuit je ziel.

Ik ben inmiddels bijna vijf jaar single. En de laatste tijd merk ik steeds sterker: ik mis een man. Niet omdat ik mijn leven niet alleen aankan. Dat doe ik inmiddels al jaren. Op mezelf zijn gaat me prima af en het is heerlijk om veel ruimte voor mezelf te hebben. 

Toch mis ik een man voor een arm om me heen. Iemand die luistert als ik ergens mee zit en bij wie ik mijn hoofd op zijn schouder kan leggen. Bij wie ik soms gewoon even kan voelen: nu hoef ik het niet allemaal zelf te dragen. En ja, ook de intimiteit mis ik. De connectie met een man en zijn mannelijke energie dichtbij.

Ik weet inmiddels dat ik mezelf prima kan redden

Het voelt best kwetsbaar om dit zo op te schrijven. Zelfstandig worden is in mijn leven een groot thema geweest. Na alles wat er gebeurd is, heb ik echt moeten leren om op mezelf te staan. Inmiddels weet ik: ik red me wel. Het verlangen om af en toe door iemand anders gedragen te worden is gebleven.

Deze week las ik in The Atlantic een heel persoonlijk essay van Sarah Hepola over vrouwelijke zelfstandigheid en seksualiteit. Ze beschrijft hoe gemakkelijk het is geworden om ons eigen leven en seksueel genot te regelen. Tegelijk merkte ze hoeveel ze verlangde naar de nabijheid van een partner. Dat herkende ik bij mezelf. 

We kunnen ons eigen leven vormgeven en ook seksueel zelfstandig zijn. En toch kun je iemand missen die je vasthoudt en bij wie je je vertrouwd voelt.

Ook binnen spirituele ontwikkeling hebben we jarenlang veel aandacht gehad voor onszelf. We gingen naar binnen om oude pijn te helen en bewuster te worden van onze patronen en overtuigingen. In mijn spirituele visie hoort dat bij 4D: de fase van bewustwording en heling.

Hoe leef je je ziel in contact met anderen?

Op een gegeven moment komt er een andere vraag naar boven: hoe krijgt het hogere bewustzijn dat je ervaart een plek in je gewone leven?

Je gaat de frequentie van je ziel steeds sterker ervaren en laat haar meer doorwerken in je lichaam en in de keuzes die je maakt. Dat bedoel ik met 5D en met het belichamen van je ziel.

Voor mij hoort verbinding daar ook bij. Je ziel leeft hier in een menselijk lichaam, tussen andere mensen. Je kunt stevig op eigen benen staan en toch verlangen naar een arm om je heen. Je kunt een heel eigen leven hebben en iemand missen met wie je werkelijk contact ervaart.

Misschien hebben we zelfstandigheid soms zo ver doorgetrokken dat iemand nodig hebben bijna als zwakte voelt. Alsof spirituele groei betekent dat je uiteindelijk niemand meer nodig hebt. Dat geloof ik inmiddels niet meer.

Na jarenlang naar binnen gaan, kan er weer ruimte ontstaan om iemand dichtbij te laten komen. Je laat jezelf zien zoals je nu bent, ook met je behoefte aan liefde en intimiteit. Voor mij hoort die eerlijkheid bij leven vanuit je ziel.

De Nieuwe Aarde krijgt voor mij ook vorm in de manier waarop we ons met elkaar verbinden. In hoeveel ruimte we elkaar geven om onszelf te zijn en in de bereidheid om werkelijk dichtbij te komen.

Inmiddels weet ik hoe het is om op mezelf te staan. En nu mis ik gewoon een man.

Hoe zit dat met jou?

Merk jij dat er na jaren van innerlijk werk iets verandert in waar je naar verlangt? Misschien heb je lange tijd ruimte nodig gehad om weer bij jezelf te komen en voel je nu dat je iemand dichterbij wilt laten.

Liefs, Leonie Zoraji

Bron: How the Rabbit Revolution Went Too Far - The golden age of vibrators is not what it seems. The Atlantic, 18 oktober 2026