Rond Samhain en Allerheiligen staan we stil bij de verbinding tussen de aardse wereld en de spirit world. Die onzichtbare wereld is voor mij al sinds mijn kindertijd dichtbij. In deze nieuwsbrief vertel ik over die ervaringen en over het goddelijke licht dat we tijdens ons leven hier op aarde laten zien.

Toen ik klein was, had ik contact met wat ik toen mijn onzichtbare vriendjes noemde.

Op een avond lag ik in bed en besloot ik de proef op de som te nemen en om een teken te vragen. Ik vroeg: "Als jullie er echt zijn, willen jullie dan twee klopjes op mijn kussen geven?"

En er kwamen twee klopjes.

Voor mij was dat als kind eigenlijk heel gewoon. Ik zag lichtbollen en voelde aanwezigheid. Ook voerde ik hele gesprekken met de onzichtbare wereld. Later ben ik dat contact een tijd kwijtgeraakt, om het als volwassene opnieuw te herkennen. De spirit world hoort inmiddels gewoon bij mijn leven en mijn werk.

Misschien vind ik daarom deze tijd van het jaar zo interessant.

Samhain en de onzichtbare wereld

Vandaag is het 1 november, Allerheiligen. In de katholieke traditie worden vandaag alle heiligen in de hemel gevierd, ook degenen van wie niemand de naam kent. Morgen, op Allerzielen, worden de overledenen herdacht en wordt voor hen gebeden.

Rond deze overgang werd ook het oude Keltische feest Samhain gevierd. Het markeerde het begin van de winter, met de belangrijkste vieringen op de avond van 31 oktober. In de Ierse overlevering hoorde daar het geloof bij dat de zielen van overledenen naar hun familiehuis konden terugkeren.

Bij Samhain wordt vaak gesproken over een grens tussen werelden die dunner wordt. Ik vind dat een mooi beeld.

Want voor mij bestaat er sowieso geen harde scheiding tussen de aardse wereld en de spirit world. Wat wij met onze gewone ogen niet zien, verdwijnt daarmee niet uit de werkelijkheid. Bewustzijn houdt voor mij niet op bij het fysieke lichaam.

Dat geeft voor mij ook iets vertrouwds aan deze dagen. De natuur trekt zich terug, bladeren vallen en de dagen worden korter. Aan de buitenkant lijkt er minder leven te zijn, terwijl onder de grond veel gewoon verdergaat.

Zo kijk ik ook naar de dood. De vorm verandert en de verbinding met een ziel kan blijven bestaan. Dat ervaar ik zelf al mijn hele leven.

Het licht dat je tijdens je leven laat zien

Allerheiligen brengt me daarnaast bij de vraag wat heiligheid eigenlijk betekent. De katholieke traditie spreekt over de gemeenschap van heiligen en de geestelijke verbondenheid tussen hemel en aarde.

Vanuit mijn eigen visie denk ik dan aan het goddelijke licht dat ieder mens in zich draagt. Hoeveel ruimte geven we dat tijdens ons leven?

Dat kan zichtbaar worden in je dagelijks leven. In hoe je met iemand omgaat die verdriet heeft, of in een keuze waarmee je trouw blijft aan jezelf. Ook wanneer niemand daarvoor applaudisseert.

Dat raakt aan wat ik bedoel met belichaming. Het hogere bewustzijn van je ziel krijgt steeds meer een plek in je lichaam en in hoe je leeft. Je merkt het bijvoorbeeld wanneer je eerlijk zegt wat je voelt, ook als je dat spannend vindt. Of wanneer je tijd maakt voor iets waarvan je al lang weet dat het bij je hoort.

Op die manier wordt de verbinding met je ziel ook voelbaar in je dagelijks leven.

Terwijl je hier nog bent

Vandaag kun je stilstaan bij mensen die je zijn voorgegaan en bij wat zij voor je hebben betekend. Misschien herinner je je vooral hoe iemand naar je luisterde, of hoe je bij diegene helemaal jezelf kon zijn. Zo kan iemand lang na zijn dood nog veel voor je betekenen.

Dat brengt me ook bij wat we zelf voor iemand kunnen betekenen terwijl we hier zijn. Je belt een vriend die zijn partner heeft verloren, ook maanden later, wanneer de meeste mensen hun gewone leven alweer hebben opgepakt. Of je vertelt iemand hoeveel die voor je betekent, terwijl je dat nog tegen elkaar kunt zeggen. Zo krijgt de liefde die je vanbinnen voelt ook werkelijk vorm in wat je doet.

Daar hoeft geen standbeeld voor te komen. Gelukkig maar, want waar laat je zo'n ding 😁 .

Hoe zit dat met jou? 

Zijn er mensen van wie je de aanwezigheid nog steeds voelt sinds hun overlijden? Of ervaar je zelf op een andere manier contact met de spirit world?

Misschien neem je vandaag even de tijd voor die verbinding. Om te denken aan iemand die je mist, en stil te staan bij wat diegene nog steeds voor je betekent.

Liefs, Leonie