Ik kan ontzettend genieten van druk bezig zijn. Als ik ergens enthousiast over ben, kan ik uren achter elkaar creëren. Dan bouw ik bijvoorbeeld verder aan een programma of schrijf ik teksten. Ik zit er helemaal in en vind het heerlijk.

Na een paar uur merk ik dat ik genoeg heb gedaan en tijd voor mezelf nodig heb. Dan doe ik mijn computer dicht en hoef ik even niets. Ik wil geen nieuwe informatie of volgende taak die alweer om aandacht vraagt. Ik heb gewoon even rust nodig.

Die afwisseling doet me goed. Tegelijk zie ik bij mensen om me heen hoe lastig het kan zijn om te stoppen. Zodra er iets af is, staat het volgende alweer klaar of heeft iemand iets nodig. Ze komen pas aan rust toe als alles gedaan is, en dat moment komt vaak helemaal niet. Terwijl ik denk dat we die rust in deze tijd harder nodig hebben dan we soms beseffen.

Wordt zelfzorg ook iets wat je moet?

Ik kwam van de week op Sounds True een gesprek tegen met Zabie Yamasaki, die werkt met traumabewuste yoga. Zij vertelde over een leerkracht die voor haar gevoel alles deed om goed voor zichzelf te zorgen. Ze mediteerde en sportte, en probeerde daarnaast goed voor haar gezin te zorgen. Toch bleef ze het gevoel houden dat het te veel was. Yamasaki wees haar erop dat je zenuwstelsel soms vooral minder nodig heeft.

Dat zette me aan het denken. Ook zelfzorg kan blijkbaar weer iets worden wat we moeten doen, met nog een oefening of nog iets wat goed voor ons zou zijn. En ondertussen blijven we rennen en maar doorgaan.

Voor mij gaat rust over meer dan herstellen van drukte. Wanneer er voortdurend onrust is in jezelf en om je heen, wordt het ook lastiger om jezelf nog goed te voelen. Wat wil ik eigenlijk? Waar heb ik behoefte aan? Dat is belangrijk wanneer je steeds meer vanuit je ziel wilt leven.

In mijn spirituele visie gaat 5D over het werkelijk belichamen van de hogere frequentie van je ziel. Die frequentie krijgt steeds meer ruimte in je gewone leven. Je voelt je ziel in jezelf en laat je door haar leiden bij de keuzes die je maakt. Daarvoor heb je af en toe ruimte nodig waarin er even niets je aandacht vraagt.

Het oog van de orkaan

Ik noem dat zelf weleens het oog van de orkaan. De wereld kan behoorlijk onrustig zijn. Ook je eigen leven kan vol zitten. Toch kun je midden daarin momenten creëren waarin je weer bij jezelf komt.

Soms is een half uur waarin je telefoon weglegt en niemand iets van je hoeft al genoeg, of een middag waarop je besluit dat er vandaag niets meer af hoeft. Ik merk dat ik die momenten echt nodig heb. Daarna voel ik mezelf weer beter en weet ik vaak vanzelf waar ik mee verder wil.

We zijn ontzettend gewend geraakt aan doorgaan. Er kan altijd nog iets gedaan worden en er is altijd nieuwe informatie beschikbaar. Zelfs onze spirituele ontwikkeling kan daardoor iets krijgen van voortdurend bezig zijn.

Ik merk dat ik mijn ziel gemakkelijker voel wanneer ik even stop met alles wat mijn aandacht vraagt. Dan voel ik ook weer of ik nog bezig ben met wat bij mij past, of dat ik vooral doorga omdat ik eenmaal bezig ben.

Hoe zit dat met jou?

Heb jij genoeg momenten waarop er even niets van je hoeft? Of merk je dat je vaak doorgaat tot je lichaam zelf aangeeft dat het genoeg is? Je kunt ook eens halverwege de dag stoppen en voelen hoe het met je gaat. Misschien wil je daarna weer verder. Misschien merk je dat je voor vandaag genoeg hebt gedaan.

Liefs, Leonie Zoraji

Bron: Sounds True – gesprek met Zabie Yamasaki: What the Nervous System Often Needs Is LESS