Waarom echte verandering niet begint bij heling van oude pijn

Lange tijd dacht ik dat ik mezelf zou transformeren door steeds terug te gaan naar de oorsprong van wat ik voelde. Als er angst opkwam, als iets me raakte, als ik spanning voelde in contact of in een situatie, dan was mijn eerste beweging bijna automatisch: waar komt dit vandaan?

Ik ging terug in mijn jeugd. Ik keek naar oude pijn, oude herinneringen en oude patronen. Soms zelfs verder terug, naar wat er mogelijk nog meespeelde uit vorige levens.

Begrijp me goed: daar heb ik ook veel uitgehaald. Er is in die jaren veel zichtbaar geworden en ook veel losgekomen. Maar toch merkte ik dat bepaalde reacties in mijn dagelijks leven bleven terugkomen. 

Tot het moment dat ik iets heel belangrijks ging inzien:

Je kunt veel begrijpen van waar iets vandaan komt. Je kunt oude pijn aankijken. Je kunt daar opnieuw in zakken en het echt voelen. Verdriet, boosheid en spanning — alles wat vastzat kan loskomen...

Maar als je zenuwstelsel nog steeds reageert vanuit bescherming, blijf je in het dagelijks leven vaak dezelfde patronen herhalen. OMG!!!

Wat er echt gebeurt als je getriggerd wordt

Stel: iemand zegt iets tegen je en je voelt ineens verdriet opkomen. Of boosheid. Of een steek van spanning die veel groter voelt dan de situatie zelf.

De automatische reactie van veel mensen is dan: waarom raakt dit me zo? waar komt dit vandaan? wat zit hierachter? En dat is ook logisch. Want vaak voel je ergens: dit gaat niet alleen over wat er nu gebeurt. Zeker als jij in een situatie sterk reageert, terwijl iemand anders in precies dezelfde situatie misschien helemaal niet zo geraakt zou zijn.

Maar wat er eerst gebeurt, is dit: Je zenuwstelsel herkent iets als onveilig. Niet per se omdat de situatie echt onveilig is, maar omdat het lijkt op iets dat je lichaam kent.

Daarna schiet je systeem in een reactie:

• je houdt je in
• je gaat uitleggen
• je gaat pleasen
• of je trekt je terug

Dat gebeurt razendsnel. En als dat vaker gebeurt, wordt het een patroon.

Waarom alleen oude pijn aankijken vaak niet genoeg is

Je kunt precies weten waar iets vandaan komt. Je kunt opnieuw contact maken met die oude pijn. Je kunt huilen, boos worden, ontladen en stukken in jezelf helen die lang vast hebben gezeten. Dat is echt werk en dat kan veel openen.

Maar wat ik bij mezelf merkte, was dit: 

Emotionele heling en een ander dagelijks reactiepatroon zijn niet automatisch hetzelfde. 

Snap je wat ik bedoel?

Je kunt iets echt hebben doorvoeld. Je kunt gehuild hebben, ontladen hebben en voelen dat er op die laag echt iets is losgekomen. En toch kun je de volgende dag in een gesprek weer je adem inhouden, jezelf aanpassen of spanning voelen opkomen.

Dus ja, er kan iets geheeld zijn. En tegelijk kan je lichaam nog steeds reageren op de manier die het gewend is.

Je zenuwstelsel verandert pas wanneer je lichaam iets anders gaat ervaren dan wat het gewend is. Zolang je lichaam automatisch spanning opbouwt of zich inhoudt, blijven dezelfde reacties zich herhalen. Daarom is het zo belangrijk om daar te beginnen.

Kort samengevat

Oude pijn aankijken kan waardevol zijn, maar als je lichaam op dezelfde manier blijft reageren, blijven patronen terugkomen.

Wanneer je zenuwstelsel verandert, verandert je basis. Van daaruit krijgt wat je heelt ook daadwerkelijk effect in je dagelijks leven.

Key to Freedom

De Key to Freedom werkt via zeven energietransmissies direct in op je systeem. Ze helpen oude beschermingspatronen los te laten en op een diepere laag iets te veranderen in hoe je lichaam reageert.

Daardoor blijf je in situaties die je eerder uit balans brachten rustiger en hoef je jezelf minder aan te passen.

Voel je dat je hier klaar voor bent?