Kwam Jezus' gave uit de lucht vallen of heeft hij de eerste jaren van zijn leven keihard moeten werken aan zichzelf om de Christus te kunnen worden? Zweefde hij als een God over aarde, of liep hij zwoegend en genietend over bergen en door woestijnen? Eerde hij God in de hemel of bewonderde hij Gods liefde op aarde, stromend door mens, dier en plant? Oftewel, hoe menselijk was Jezus?

Niet alleen in kerkelijke kringen maar ook in spirituele kringen bestaat de neiging om eenzijdig te focussen op de goddelijke kant van Jezus. Volgens de kerk is hij de zoon van God, voor spirituele mensen is hij een groot wezen van licht. Door hem op een voetstuk te zetten wordt hij onbereikbaar voor de gewone mens. Zo kan de indruk ontstaan dat hij iets kan wat voor 'gewone stervelingen' niet is weggelegd.

Wij zijn van mening dat Jezus in woord en daad heeft willen aantonen, dat een ieder die de weg van het hart bewandelt in zijn of haar leven het goddelijke licht in zichzelf ontsteekt. Hij heeft niet zijn grootsheid willen tonen, maar die van het leven. Een grootsheid die voor iedereen is weggelegd en die ook in de kleine dingen des levens tot uitdrukking kan komen!

En daarom willen wij graag aandacht vragen voor zijn menselijke kant, prachtig verwoord door White Eagle in het boek 'De lichtbrenger': 

"We zeggen het nogmaals, je bent zowel goddelijk als menselijk. Geen van beide aspecten moet worden verwaarloosd. Het is van het allergrootste belang dat zowel het menselijke als het goddelijke aspect op de juiste en waarachtige manier wordt gebruikt, en het laatste moet ook in allure groeien.

Meester Jezus is gekomen om de mensheid dit in alle helderheid te leren. Hij kwam als vertegenwoordiger van zowel het menselijke als het goddelijke wezen. Hij was iemand die zich kon verplaatsen in het lief en het leed van zijn broeders en zusters; hij was iemand die in de eenvoudige dingen zijn grootste vreugde vond; hij was de man die op de velden werkte, niet als een lastdier, maar als een zoon van God, met zijn gelaat naar de zon gericht; en wiens grootste vreugde het was om het leven te dienen, om God te dienen, om zijn broeder-zuster te dienen. Hiermee openbaart zich zijn goddelijkheid dwars door zijn menszijn heen".

Ook in mijn roman 'Het geheim van mijn ziel' ga ik (Ismaël) in op de persoon Jezus, gezien vanuit de optiek van de ziel. Het is een fragment uit een fictieve radio-uitzending over de schepping van een hemel op aarde. Een deskundige wordt gevraagd naar zijn mening over Jezus: 

'Wie was in jouw ogen Jezus?'
‘Jezus was een incarnatie van een ziel uit de hoogste lichtsferen. Samen met andere leden van zijn zielenfamilie daalde hij af om de mensheid te helpen bij het bewustwordingsproces op aarde. Hij heeft meerdere malen in verschillende hoedanigheden op aarde geleefd. Tijdens zijn leven 2000 jaar geleden maakte hij contact met zijn grootse ziel en kreeg hij de beschikking over een enorme bron van liefde: de Christusenergie.’
‘Christusenergie?’
‘Energie die het hart van de mens opent, waardoor dualiteit overgaat in eenheid en de onvoorwaardelijke liefde gaat stromen. Dragers van deze energie brengen het eenheidslicht terug op aarde.’
‘Hier geldt waarschijnlijk, als er een schaap over de dam is volgen er meer.’
‘Ja. Dankzij zijn inspanningen hebben wij er nu de beschikking over. En met behulp van de juiste intentie, de wil om in liefde te leven, worden ook wij drager van deze energie.’
‘Hoe zit het dan met het beeld van de zoon van God?’
‘Mensen die Gods vonk in zichzelf aanwakkeren worden zonen van God genoemd. Die titel is dus niet alleen weggelegd voor Jezus.’
‘Heeft zijn ziel zich ook te houden aan de aardse wetten?’
‘Niemand ontkomt aan de wetmatigheden die gelden voor de aarde. Alleen achterhalen bewuste zielen makkelijker hun ware identiteit.’
‘En de onbevlekte ontvangenis?’
‘De onbevlekte ontvangenis van Moeder Maria is een poging van de kerk om het liefdesspel in diskrediet te brengen. De samensmelting van man en vrouw is namelijk een krachtig middel om in een staat van gelukzalige eenheid te geraken, oftewel God te ervaren.’
‘Waarom bestaat er zoveel onduidelijkheid over zijn persoon?’
‘Dit komt door het beeld van Jezus dat door de kerk is verspreid. De man aan het kruis gestorven voor onze zonden. Maar door het leven als leerschool te beschouwen, weten we dat we niet zondig zijn. We hoeven onze zogenaamde zonden dus niet langer aan zijn voeten te leggen, we moeten het licht in onszelf ontsteken.’
‘Waarom vindt het kerkelijk beeld gretig aftrek bij de mensen?’
‘Het verhaal over een oneindig liefdevolle man spreekt de mens aan vanwege de harde lessen op aarde. Wie wil er niet worden gesteund en getroost door iemand die altijd voor je klaarstaat?’
‘Maar het lost uiteindelijk niets op.’
‘Vasthouden aan dit beeld vormt een rem op onze ontwikkeling. Na een schouder om uit te huilen en een bemoedigend woord, zullen we weer zelf aan de slag moeten. Het is dus de hoogste tijd om hem van het kruis te halen.’
‘Hoe doen we dat?’
‘Door de verantwoordelijkheid voor ons eigen leven te nemen.’
‘Kunnen mensen die contact hebben met de lichtwereld niet het ware verhaal rond zijn persoon ontsluieren?’
‘Het is niet de bedoeling dat wij ons blindstaren op zijn leven 2000 jaar geleden, het gaat om zijn tijdloze boodschap van liefde.’
‘Kunnen we hem wel om hulp vragen?’
‘Natuurlijk, maar hij kan alleen helpen als de intentie zuiver is, als we op eigen benen willen staan en niet als we ons willen verschuilen in zijn licht. Jezus bestempelde nooit iemand als zondig of zwak; hij wees de mensen altijd op hun eigen kracht, verscholen in het hart.’
‘Een laatste vraag over Jezus die spontaan in mij opborrelt. Keert zijn ziel ooit terug op aarde?’
‘Als zijn ziel voor een belichaming kiest, dan is het nu, in deze tijd van verandering. Maar dan niet onder de naam Jezus; die behoorde toe aan zijn incarnatie van 2000 jaar geleden. Zijn inspanningen nu zouden volledig gericht zijn op de overgang naar de nieuwe aarde, niet op rehabilitatie van een oude naam. Dat is zonde van de energie en tijd.’
‘Waaraan kunnen we hem herkennen?’
‘Niet aan zijn lange haren, maar aan de inhoud van zijn boodschap, een eenvoudige boodschap van liefde.’