Een makelaar vraagt of ik een te koopstaand huis wil zuiveren waarin een zoon zijn moeder heeft vermoord. 


In meditatie verplaats ik mij naar het bewuste huis. Daar hoor ik dat de moord een soort ontlading was, een opluchting voor iedereen, omdat er veel vervelende dingen aan vooraf zijn gegaan. De geest van de vrouw is ook aanwezig en is bereid te helpen bij dat wat plaats zal vinden. De naam Roos komt bij mij op. Ik nodig alle liefdevolle wezens van licht uit die bij deze reading en healing aanwezig willen zijn om te helpen.

Roos neemt mij mee naar de woonkamer en we gaan op de bank zitten. Ik vertel haar dat ik op uitnodiging van de makelaar aanwezig ben om het huis een healing te geven, opdat het huis schoon wordt en gevuld zal zijn met licht voor de nieuwe bewoners. Ze is dankbaar. 

Dan wordt Roos verdrietig en ik sla een arm om haar heen. Ze huilt en zegt spijt te hebben van de gang van zaken. Ze ziet in dat ze een zooitje van haar leven heeft gemaakt. Dat ze het jammer vindt dat het leven haar ontnomen is, omdat ze het goed wil maken en er een mooi einde aan wil geven.

Ik vraag wat ik voor haar kan doen. Ze zegt dat mijn liefde en aandacht voldoende zijn, dat ze blij is dat ik de moeite heb genomen om hier te komen, het verhaal aan te horen en liefde te brengen, opdat zij met een gerust hart naar het licht over kan gaan. Zij is nog in het huis aanwezig, omdat haar leven nog niet is afgerond. Met mijn komst kan ze er een goed einde aan geven, waardoor ze rust krijgt en naar het licht kan gaan, waar ze zich kan verenigen met haar familie. Zij zegt: “Het doet er allemaal niet toe wat er gebeurd is. Het gaat er nu om dat het tot een goed einde wordt gebracht. Dat ik rust vind, dat het huis een goede bestemming krijgt, dat alle draadjes worden afgehecht en ik naar het licht mag gaan om over mijn zoon te waken die ik innig lief heb.”

Roos vraagt wat ik kan betekenen, wat ik kan doen. Ik zeg dat ik licht en liefde kan brengen in het huis en het huis kan laten schijnen, opdat een ieder die dit huis betreedt gevuld zal worden met licht en liefde en dat ook de omgeving er baat bij zal hebben. Vervolgens zeg ik dat ik het fijn zou vinden als zij met mij door het huis zou willen lopen, zodat zij afscheid kan nemen van het huis, terwijl ik alle ruimtes vul met licht, opdat al het oude zeer kan verdwijnen.

We staan op van de bank en lopen naar de keuken waar de ‘ontlading’ plaats heeft gevonden. Ik zet mijn hart open en laat mijn liefde stromen. Dan zakt Roos naast mij in elkaar en valt op de grond. Ze ligt op haar knieën en vraagt God om vergeving voor alles wat zij in haar leven heeft misgedaan. Ik ben ontroerd. Ik kniel naast haar neer en strijk haar over haar rug en zeg dat het allemaal goed is. Maar ze is nog zo aan het snikken, ze heeft nog zoveel verdriet over alles wat zij mis heeft gedaan in haar leven, zoveel spijt. Ze loopt naar buiten naar het grasveld en zakt weer op haar knieën en legt haar hoofd op het gras. Ze giert het uit van verdriet en ik laat haar. Ik kan haar pas troosten als al het verdriet eruit is. Intussen vul ik het huis met licht.

Het huis is ook ontroerd door wat er gebeurt en rilt. Het trillen wordt sterker en het huis schudt nu op zijn grondvesten. Roos kijkt vanuit de tuin op. Ik zit weer naast haar en samen kijken we naar wat er gebeurt. Alles trilt en schudt, alsof er een aardbeving gaande is. En dan stort het huis in. Het oude huis met alle herinneren aan pijnlijke gebeurtenissen is ten gronde gebracht. Het ligt in puin. Geen muur staat meer overeind…

Ik vraag me af of dit de bedoeling is. Maar dan komen er allemaal engelen aan en zij gaan in een kring om de brokstukken heen zweven. Een grote bol van licht ontstaat in het midden van de kring. En dan ontstaat er een nieuw huis. Een glazen of kristallen huis, waar je door de muren heen kan kijken. Het duurt even en dan worden de doorzichtige muren langzaam maar zeker muren van beton. Van beneden naar boven bouwen de muren zich als het ware weer op. Als laatste zit het dak er weer op.

Roos en ik staan in de tuin en vol verbazing kijken we naar het nieuwe huis. We lopen naar binnen. Alles schittert, alsof de zon binnen schijnt en de muren licht geven. Roos is zichtbaar onder de indruk. Zij legt haar hand tegen de muur om te voelen en ze kijkt om zich heen. Ze legt haar hand op haar hart en zakt weer door haar knieën, maar dan van dankbaarheid. Zij buigt haar hoofd naar de grond en dankt God, het Al, voor dit mooie geschenk en dit mooie slot van haar leven. Zij heeft er vrede mee. Dan draait zij zich om en kijkt mij aan met ogen vol dankbaarheid en langzaam verdwijnt zij omhoog.

Dan ben ik alleen in het huis. De engelen zijn buiten aan het zingen en de vibratie van de tonen van het lied doordringt alles. Ook ik ben dankbaar voor dit mooie geschenk. Het huis lijkt ook te buigen als om te danken. En ik dank God, het Al, en alle engelen die bij deze prachtige healing aanwezig waren!


Het huis is binnen een maand verkocht.