Artikelen - Het einde der tijden - Einde of overgang?

Het einde der tijden bezien vanuit de ziel

Het einde der tijden voor het leven op Moeder Aarde is begonnen. De planeet aarde krijgt rust en al het leven zal zich verplaatsen naar elders in het universum. Alleen als we vanuit de ziel leren kijken, kunnen we de komende veranderingen begrijpen en accepteren.

Voor lange tijd is planeet aarde leerschool geweest voor onze ziel. Onze ziel, ooit voortgekomen uit de goddelijke bron, heeft vele malen een belichaming op aarde gehad. In tal van levens heeft zij tal van lessen gekregen. Hierdoor is de ziel gegroeid in bewustzijn; door alle uitdagingen heeft ze vele aspecten van zichzelf en het leven leren kennen. En nu is het tijd voor nieuwe lessen, meer geestelijke lessen. De aarde met haar vaste materie is hier niet geschikt voor. Daarom zal het leven zich verplaatsen naar een nieuwe aarde, een planeet in een hogere dimensie.

Ook planeten zijn levende wezens, ook planeet aarde is in haar lange bestaan bezield geweest. Nu, in haar laatste levensfase, heeft de ziel van Moeder Aarde zich losgemaakt van de planeet en is teruggekeerd naar het licht. In feite wordt de aarde nu kunstmatig in leven gehouden, totdat ook zij overgaat naar het licht. Als we naar de ons omringende planeten kijken, zien we dat Moeder Aarde de laatste planeet in ons zonnestelsel is die rust krijgt; de andere planeten zijn ons al voorgegaan. Als de aarde in de verre toekomst is hersteld van alle belevenissen, zal er weer een zaadje ontkiemen en keert het leven langzaam terug in al zijn glorie.

Als we naar de andere planeten kijken, dan zijn overblijfselen van leven moeilijk te vinden. De krachten van het universum en de planeten hebben hun werk goed gedaan. Die krachten zullen ook het leven op aarde doen verdwijnen. Niets en niemand kan de oerkrachten van het heelal weerstaan. Het einde is een gegeven, maar hoe kunnen we ermee omgaan? Zijn we weerloze slachtoffers van het wrede leven, of kunnen we ons voordeel ermee doen?

Kijken we puur met aardse ogen dan is het leed niet te overzien, leren we met de ogen van de ziel te kijken, dan is de komende tijd een grote zege voor ons.

Zoals gezegd, is de aarde voor lange tijd leerschool geweest voor de ziel. Onze ziel heeft zich ooit afgescheiden van de goddelijke bron en zal dankzij tal van uitdagingen vol wijsheid, kracht en liefde terugkeren naar de bron. In haar lange bestaan is de aarde een van haar leerscholen. De ziel leert in het licht (hemel) en de ziel leert door belichamingen aan te nemen (planeten). Dankzij deze twee hoedanigheden kan zij verschillende lessen leren.

De ziel leert door veranderende omstandigheden. Zouden er geen veranderingen zijn, dan gaan we op de automatische piloot leven. We worden gemakzuchtig en leunen sterk op oude en beproefde recepten. Veranderingen zijn nodig om ongekende talenten in onszelf bloot te leggen. Gooien we bij tegenslag de handdoek in de ring, dan laten we een uitgelezen mogelijkheid onbenut om te leren van het leven. Gaan we de uitdaging aan, dan groeien we in wijsheid, kracht en liefde. Hoe groter de verandering, hoe groter het leermoment. Door open te staan voor de lessen, geven we zin aan ons bestaan en groeit ons geluksgevoel.

Kijken we naar de geschiedenis van Moeder Aarde, dan zien we een beeld vol veranderingen. Nooit heeft het levenswiel stilgestaan, altijd waren er grote en kleine omwentelingen. Het leven op aarde werd geconfronteerd met ijstijden, hittegolven, vulkaanuitbarstingen, overstromingen, komeetinslagen, ziektes, etc. Maar ook met rampen waarin de mens zelf de hand had, zoals oorlogen. Soms werd het ganse leven op aarde vernietigd, soms bleef de ramp beperkt tot een bepaald gebied of continent. Maar altijd keerde het leven terug, ergens ontkiemde weer een eerste zaadje.

Na een ramp ging het levensverhaal met een schone lei verder. In elke fase van het leven op aarde stond een ander leerthema centraal. Als we naar de laatste duizenden jaren kijken, dan zien we het steeds donkerder worden. De herinnering aan het licht, het geestelijk leven, loste langzaam maar zeker op. In deze duistere periode kreeg de mens, de belichaming van de ziel op aarde, de gelegenheid om op eigen benen te staan. Het goddelijke bewustzijn en eenheidsgevoel van de ziel maakte plaats voor een aards bewustzijn en het gevoel van afgescheidenheid. Hierdoor ging de mens zich volledig richten op materiele zaken. Zie hier, het leven op aarde vandaag de dag: een wedloop om geld en bezit.

Doordat het bewuste contact met de ziel verbroken was, nam het gevoel van afgescheidenheid en eenzaamheid toe. Als reactie hierop, ontwikkelde de mens de neiging zichzelf te bewijzen (ego). Hij schoot zover door, dat hij anderen ging onderdrukken en vermoorden. Zie hier, het leven op aarde vandaag de dag; een wedloop om overwinning en status. Nu we alle uithoeken van ons menszijn en het materiele leven hebben onderzocht, is het tijd om het licht weer te onsteken op aarde; we mogen ons herinneren wie we werkelijk zijn: een belichaming van onze ziel. We mogen ons weer herinneren wat het leven werkelijk inhoudt: een oneindig groeiproces. Een proces met vallen en opstaan, bedoeld om ooit terug te keren naar de goddelijke bron, om de bron te verrijken met al onze waardevolle ervaringen.

Nu het licht terug is op aarde en de mens het leven weer vanuit een geestelijk perspectief kan gaan beschouwen, zien we dat de klok van het universum de tijd van grote verandering aangeeft. Niet alleen aan deze duistere fase komt een einde, ook de grote levenscyclus van Moeder Aarde eindigt. Alleen door het bewuste contact met onze geestelijke wederhelft in de lichtsferen te herstellen kunnen we de komende tijd met vertrouwen tegemoet zien.

Door het zielscontact te herstellen, boren we onze eigen bron van wijsheid, kracht en liefde aan, een bron die we in tal van levens hebben opgebouwd. Dankzij de wijsheid weten we dat het leven nooit eindigt maar voortgezet wordt in een andere vorm, dankzij onze kracht kunnen we de grote uitdagingen aan waarvoor het leven ons nu stelt en dankzij de liefde kunnen we door de poort naar de nieuwe aarde gaan, een aarde waar een liefdevol en harmonieus leven ons wacht. De grote uitdaging voor nu, het einde der tijden, is dus het herstellen van het contact met onze geestelijke wederhelft: de ziel.

Ons lichaam en onze hersenen zijn slechts een kleine en tijdelijke uitdrukking van onszelf. De vorm en potentie hiervan ondersteunen onze missie op aarde. Voor onze geboorte stelt de ziel een levensplan op; hierin staan de gewenste lessen en bijdragen aan het leven. Willen we ziekte ervaren, dan zal het lichaam mankementen vertonen, willen we een wetenschappelijke bijdrage leveren, dan zal het denkvermogen groot zijn. Als de missie erop zit, de lessen zijn geleerd en de bijdrage is geleverd, dan zal de ziel besluiten de levensadem van haar aardse belichaming stop te zetten. Het menselijke bewustzijn verlaat het dode lichaam en smelt samen met het grote bewustzijn van de ziel. Het tijdelijke leven op aarde wordt ingeruild voor het eeuwige leven in de hemelse sferen.

Het is mogelijk om tijdens ons leven op aarde de wijsheid, kracht en liefde van de ziel te belichamen. Dit is verlichting; we weten waarom de dingen gebeuren zoals ze gebeuren, we begrijpen de uitdagingen waarvoor de ziel ons stelt. Hierdoor wordt het zware gevecht met het leven een lichtvoetige dans. In de turbulente jaren die ons resten op aarde is een staat van verlichting voor iedereen weggelegd, sterker nog, iedereen zal verlicht raken. De vraag is, of de mens deze nieuwe staat van zijn wil accepteren. Door verzet of ontkenning, zal het leven zich van zijn pijnlijke kant laten voelen. Niet als straf, maar als stimulans om de ogen alsnog te openen voor de lichte staat van zijn. Door oude ankers los te laten en mee te stromen op de golven van het leven, worden de jaren die ons nog resten een avontuurlijke dans.

Om het contact met de ziel te herstellen, dienen we oude ankers los te laten. Aardse ankers die een geestelijke beleving in de weg staan. Die ankers bevinden zich in al onze menselijke aspecten: emoties, lichaam, verstand en geest. Oude emoties (angst, boosheid en verdriet) dienen geheeld te worden. Slechte gewoonten (ongezonde levensstijl) dienen afgeleerd te worden. Beperkte opvattingen (oude levensvisie) dienen uitgebannen te worden. Valse geestelijke belevingen (God buiten de mens) dienen opgegeven te worden. Ga in je kracht staan, sta open voor het leven en ontdek God in jezelf en het leven lacht je toe. Alleen als we kritisch naar onszelf willen kijken en bereid zijn oude ankers overboord te gooien, komen we terecht in het oog van de orkaan, het oog waar rust en stilte heersen, waar we veilig zijn voor de oerkracht van de orkaan.

Om het contact met de ziel te verstevigen, moet alles wat het ego heeft opgebouwd op emotioneel, fysiek, mentaal en geestelijk vlak worden afgebroken. Ons ego zegt dat we zielig zijn na verlies, onze ziel zegt dat we een ervaring rijker zijn. Ons ego wordt boos als we onrecht worden aangedaan, onze ziel vraagt zich af of we het aan onszelf te danken hebben. Ons ego verschuilt zich angstig bij veranderingen, onze ziel stroopt de mouwen op. Ons ego vindt alcohol, sigaretten, zoetigheid, stress, drukte, etc. heerlijk, onze ziel prefereert natuurlijke voeding, gezonde inspanning en rust. Ons ego gelooft alleen wat het ziet, onze ziel staat open voor de wonderen van het leven. Ons ego verschuilt zich in het licht van anderen, onze ziel straalt zelf.

Door het oplossen van alle oude schijnzekerheden worden we geholpen een andere, meer geestelijke levensvisie te ontwikkelen. De geldeconomie verdampt, de oude politiek staat door alle schandalen onder druk en het klimaat verandert. Ons inkomen is niet meer gegarandeerd, het blazoen van onze vertegenwoordigers is besmet en het weer is grilliger dan ooit. Beschouwen we deze veranderingen als een bedreiging of als uitdaging? Gaan we op ons geld zitten of gaan we een economie van liefde (geven en evenredigheid) scheppen, keren we onze rug toe naar de politiek of gaan we opzoek naar een nieuwe generatie politici (eerlijk en inspiratievol), gaan we binnen zitten kniezen of tonen we onze kracht (doorzettingsvermogen en creativiteit). Kortom, in alles wat we doen hebben we een keuze. Het einde der tijden is onafwendbaar, de wijze waarop we het beleven is afhankelijk van de keuzes die we maken.

Als we de uitdagingen aangaan en groeien in wijsheid, kracht en liefde, bouwen we een nieuwe wereld op. Als we bereid zijn de komende jaren een aanzet te geven tot een nieuw en liefdevol leven, dan zal de ziel mogelijk besluiten haar belichaming rechtstreeks over te laten gaan naar de nieuwe aarde, een andere planeet in een hogere dimensie waar nieuwe, meer geestelijke lessen wachten. Als we de handschoen weigeren op te rapen en vasthouden aan oude visies en onnatuurlijke gewoonten, dan zal de ziel mogelijk besluiten de levensadem van haar aardse belichaming stop te zetten. Kiest deze ziel na enige tijd opnieuw te incarneren, dan is de kans groot dat dit wederom op een planeet met dualiteit (tegenstellingen en strijd) is. Niet als straf, maar als stimulans om de ogen alsnog te openen en naar het licht te groeien.

Als we meebouwen aan een liefdevol leven, vergroten we de kans op een nieuw leven in een harmonieuze wereld. Ofwel direct door een tijdelijke brug tussen de 5e dimensie (oude aarde) en 7e dimensie (nieuwe aarde), ofwel via het proces van sterven en wedergeboorte. Liefde is dus dé sleutel naar een leven in het licht. Alleen als we in liefde leven, komt de ziel tevoorschijn en kunnen we het bewuste contact herstellen. Alleen als de ziel weer het heft in handen krijgt, kunnen we de brug naar het nieuwe leven overgaan. De mens op aarde heeft vrijheid van keuze; hij kan altijd kiezen hoe te reageren op gebeurtenissen in zijn leven.

Voegen de keuzes liefde toe, of niet? Zijn we in staat om vanuit het hart te reageren of doen we het vanuit onze buik (emoties) of hoofd (verstand)? Door te besluiten onze emoties te helen en onze beperkte opvattingen terzijde te schuiven, krijgt ons hart volop de ruimte om zijn liefde te verspreiden.

De stem van de ziel wijst ons het pad dat we moeten gaan. De stem wordt vanbinnen gehoord als we stil zijn. Keer regelmatig in rust en stilte met de aandacht naar binnen en de ziel zal inspirerende gedachten doorgeven. Neem het diepere gevoel serieus, het gevoel dat schuilgaat achter de vluchtige gevoelens opgewekt door emoties, fysieke prikkelingen en gedachten. Leer haar signalen te onderscheiden en vertrouw op het diepe gevoel, oftewel je intuïtie. Als het hart open is en de liefde stroomt, als de rust terug is en de stem van de ziel gehoord kan worden, dan ligt de weg naar de nieuwe aarde open. Zo kan de rampspoed op de oude aarde als verlossing gevoeld worden. Het einde is nabij, dat lag in den beginne al vast, de wijze waarop we het beleven is aan ons.

De ziel juicht. Eindelijk kan oude zielenpijn geheeld worden, eindelijk mag de relatie met haar belichaming op aarde hersteld worden, eindelijk kan er een reuze stap worden gemaakt richting het licht, een reuze stap op weg terug naar huis.

In grenzeloze liefde voor Gods schepping,
Ismaël Sananda