Proloog
 |
Mijn ogen werden geopend in 1997, in de tijd dat ik een stressvolle baan had in de commerciële dienstverlening. Ik was zwanger en lag met bekkeninstabiliteit op de behandeltafel van een natuurgenezeres. Tijdens de behandeling spraken we over de universele levensenergie en de reden van ziek zijn. ‘Maar in geesten geloof ik niet,’ zei ik. Tegen beter weten in, want de herinnering aan mijn contact als klein meisje met de lichtbollen en onzichtbare vriendjes was nog in mijn geheugen aanwezig. ‘Ze bestaan wél,’ zei de genezeres, ‘ze helpen mij nu ook met jouw behandeling.’ En ik geloofde haar, sterker nog, het was ook mijn waarheid.
Al mijn herinneringen aan vroeger kwamen terug. Hoe ik de mooiste kleuren en lichtbollen zag, hoe ik hele gesprekken voerde met mijn onzichtbare vriendjes. Ook herinnerde ik me het allereerste bewuste contact. Op een avond vroeg ik: ‘Als jullie er zijn, willen jullie dan twee klopjes op mijn kussen geven?’ Hoe blij was ik toen er twee klopjes volgden. Het was voor mij als kind de normaalste zaak van de wereld. Een wereld die ik met niemand anders kon delen.
Mijn herinneringen gingen ook terug naar de tijd van de middelbare school, hoe eenzaam ik was. Ik had wel een paar vriendinnen, maar die vriendschappen waren erg oppervlakkig. Ik voelde me niet op mijn plek, ik hoorde nergens bij. Ik had maar één keer een vriendje, voor drie maanden. Verschrikkelijk vond ik het om uit te gaan, maar als ‘normaal’ meisje ga je naar de disco, dus ging ik mee. Tegen mijn gevoel in en met een knoop in mijn buik.
De pubertijd heb ik niet als echte puber beleefd. Ik was op mezelf, in mijn eigen wereldje en daar voelde ik me prettig en veilig. Mijn ouders zeiden later wel eens: ‘Aan jou hebben we niets gemerkt als puber.’ Nee, ik was zo mak als een lammetje, probeerde altijd mijn ouders te behagen door niets verkeerd te doen, uit angst verworpen te worden. Altijd op zoek naar bevestiging en goedkeuring.
Op de behandeltafel bij de natuurgenezeres gingen mijn ogen weer open. De daaropvolgende periode was het begin van mijn bewustwordingsproces, het begin van een zoektocht naar mijn ware aard en missie op aarde. Oftewel, het begin van de zoektocht naar mijn ziel.
Hongerig was ik naar geestelijk voedsel. Ik begon met lezen, lezen en nog eens lezen. Ik volgde talloze workshops op spiritueel gebied. Reiki was mijn eerste stap, daarna volgden o.a. channelen, aura- en chakrahealing, Shamballa, Magnified Healing, meditatietechnieken, sjamanisme en Feng Shui.
Mijn spirituele ontwikkeling kwam in een stroomversnelling, er was geen weg terug. En ik heb altijd geweten: ik doe het niet alleen voor mezelf, ooit zal ik mijn kennis en wijsheid doorgeven aan anderen. En nu dit boek schrijvende, realiseer ik me dat ik van een grijze muis ben veranderd in een trotse adelaar. Een adelaar met een bijzondere boodschap voor een ieder die het lezen en horen wil.
Luna Nada
Terug naar De Wederopstanding