Ik ben gelukkig getrouwd en tevreden met mijn leven; mijn gezin, mijn bedrijf gericht op Feng Shui advies en spirituele workshops, het contact met de lichtwereld en met mijn andere dingetjes op spiritueel gebied. Mijn man daarentegen is een aards type, maar dit gaat prima samen. We laten elkaar vrij en hebben respect voor elkaars ziens- en leefwijze. Ik heb mijn zekerheden opgebouwd en voel mij veilig. 

Mijn verhaal begint op het moment dat ik bezig ben met de laatste loodjes van mijn helende reis. Tenminste… dat denk ik. Dat deze loodjes slechts het begin vormen van een verdere ontdekkingstocht naar mijn ware aard, kan ik nu nog niet bevroeden. Mijn helende reis begint pas. Gelukkig weet ik dat niet; ik heb geen idee wat mij nog allemaal te wachten staat…


De bekroning 

16 augustus 2005

Regelmatig mediteer ik, zo ook vanavond. Ik haal een paar keer diep adem en kom langzaam tot rust. De gedachtestroom stopt en ik word leeg van binnen. Beelden verschijnen voor mijn derde oog en in de verte zie ik een kasteel. Ik loop ernaartoe. Ik heb een wit gewaad aan en ben blootsvoets. Bij de kasteelpoort krijg ik schoenen aan mijn voeten, een jurk aan en een gouden sjerp om. Ik loop naar binnen en zie een troon. Op de troon zit een koning. Wie is hij?  

De ruimte is gevuld met vele wezens van licht. De koning staat op, gaat voor mij staan en begroet mij. Vervolgens zet hij een kroon op mijn hoofd en zegent mij, Alabara (of zo iets) tot allerhoogste wezen van licht. Hij vraagt mij de handen open te houden en hij legt er een scepter op. Dan neemt hij mij mee naar een prachtige poort vol diamanten en glitters. De deuren zijn open. De koning nodigt mij uit door de poort te gaan en voorzichtig stap ik naar binnen. Achter me vallen de deuren met een harde klap dicht. Ik kan niet meer terug. Vervolgens word ik opgetild. Iedereen juicht en viert feest.  

Na de meditatie herinner ik me een vorig bezoek aan dit kasteel. Ik ben vaker met de koning bij deze poort geweest. Toen durfde ik er niet doorheen te stappen, nu wel. Vragen komen bovendrijven. Ik pak mijn dagboek erbij, kom tot rust en haal diep adem. Ik stel me in gedachten open voor de woorden en energie van de lichtmeesters en stel mijn vragen. De antwoorden stromen als vanzelf uit mijn pen.  

‘Wat is er zojuist gebeurd? Was het werkelijkheid of fantasie?’  

Allereerst, Luna, willen we je vragen of jij vindt dat jij een goede channel bent.  

‘Ja, volgens mij geef ik de boodschappen die ik ontvang uit de licht­sferen zuiver door.’  

Dan is het goed en willen wij graag je laatste vraag overslaan.  

‘Dus het is werkelijkheid?’  

Laten we je dit zeggen Luna, iedereen vierde feest en dat doen we nog steeds. We zijn zo blij om jou in ons midden te hebben. Je bent door de poort gegaan en nu ben je helemaal een van ons. We verwelkomen jou, Luna, in onze sferen. We hebben nu dezelfde vibratie. Je bent toegetreden tot onze dimensie. De kroon die je kreeg van de koning was een bekroning van al het werk dat je hebt verricht en alle lessen die je hebt geleerd de afgelopen tijd. Ook heb je een scepter ontvangen. Een scepter om volledig in je kracht te staan als meester. Wij waren met velen om bij jouw bekroning aanwezig te zijn.  

Vanaf nu zal een hele nieuwe wereld zich aan je openbaren en zal je leven zich op een positieve manier ontwikkelen. Weet waar je om vraagt Luna, want al je wensen komen uit.  

Wij merken dat je het je nog niet allemaal realiseert, maar dat komt wel. Stapje voor stapje zullen we jou inwijden in onze wereld en stap voor stap zullen onze geheimen zich aan jou openbaren.  

‘En hoe zit het met de doorgekregen naam: Alabara, Alahara? Ik heb het helaas niet goed onthouden. Waar slaat dit woord op?’  

Het woord geeft een diepere betekenis aan jouw naam. Diegene die jij in werkelijkheid bent, je zielennaam. Je naam op het allerhoogste niveau. Het woord komt weer op je pad Luna, wees niet ongerust.


Kwan Yin stelt een vraag 

19 september 2005

Het is laat en ik kan de slaap niet vatten. Dan hoor ik een innerlijke stem die mij vraagt op mijn rug te gaan liggen en mijn gedachten te laten gaan. Aan het voeteneind van het bed verschijnt een prachtig lichtwezen: Kwan Yin. Deze opgestegen meester staat bekend als de Godin van Genade, Mededogen en Vergeving. Zij is ook bescherm­vrouwe van zwangere vrouwen en (ongeboren) kinderen.  

Ik kijk diep in haar ogen en voel heel veel liefde. Ze vraagt me hoe ik het zou vinden om zwanger te zijn en nog een kindje te krijgen. Ik schrik van haar vraag. Mijn verstand zegt direct nee. Ik moet er niet aan denken, ik heb al drie kinderen. Maar na een tijdje komt er een gevoel naar boven en dat gevoel zegt ja. Dus ik antwoord Kwan Yin: ‘Ja.’  

Ik sta op het punt ongesteld te worden en vraag me af of ik zwanger zou kunnen zijn. Maar dat kan helemaal niet. Biologisch gezien is dat onmogelijk. Maar wie weet….

20 september 2005

Ik ben nog niet ongesteld. Jemig.

21 september 2005

Nu wel en hoe. Buikpijn, rugpijn en ik voel me compleet lamlendig. Wat een levendige fantasie heb ik toch, te denken dat Kwan Yin aan mijn bed stond. Maar het leek echt. Ik baal dat ik klaarblijkelijk niet voor 100% op mijn intuïtie kan vertrouwen, ik schaam me rot. Ik heb behoefte aan duidelijkheid en pak mijn dagboek erbij.  

‘Wat is er precies gebeurd eergisteren? Ik kan me niet voorstellen dat het fantasie was. Het beeld van Kwan Yin was zo helder en haar vraag hoorde ik zo duidelijk. Ik verzin het toch niet?’  

Lieve Luna, laat ons je zeggen: Soms zijn de wonderen de wereld nog niet uit.  

En toen was het stil.


Afstand van mijn ego 

25 november 2005

Ik heb gisteravond de indrukwekkende film ‘Seven years in Tibet’ gezien. Daarin zegt een Tibetaanse vrouw tegen de westerse hoofd­persoon: ‘Jullie eren een man om zijn prestaties, om wat hij bereikt. Wij eren een man die afstand doet van zijn ego.’ Daar wil ik graag meer over weten, dus pak ik mijn dagboek erbij.  

Het is tijd om in je kracht te gaan staan en je meesterschap volledig te aanvaarden. Ben jij bereid Luna om je meesterschap volledig te aanvaarden?  

‘Ja, ik ben bereid. Met heel mijn hart!’  

Mooi. Ben jij bereid afstand te doen van je persoonlijke behoefte, de behoefte om in de spotlights te staan?  

‘Mijn ego?’  

Ja. Ben jij bereid afstand te doen van je ego?  

‘Oh graag! Ik betrap mezelf wel eens op gedachten waar ik niet blij van word en daar wil ik graag vanaf. Maar hoe kan ik afstand doen van mijn ego? Door het te ontkennen? Net doen alsof het er niet is?’  

Met een knip van onze vingers nemen we dit bij je weg, Luna. Ben jij bereid afstand te doen van je ego?  

‘Ja!’ roep ik opgetogen. Wat er daarna gebeurt, is min of meer het volgende: Er komt een bol van licht in mij. Deze blijft voor even in mijn lichaam en gaat er via mijn kruin weer uit.  

Is mijn ego nu echt verdwenen? Het kan toch niet zomaar van me wegge­nomen worden? Gaat het zo gemakkelijk?


 Hallo ego! En goodbye! 

17 december 2005

Het is drie weken later en de ‘ego-wegneem-procedure’ komt terug in mijn gedachten. Ik vraag mij af hoe het op dit moment met mijn ego is gesteld en pak mijn dagboek erbij. ‘Hoe groot is mijn ego nu ten opzichte van wat het was?’  

Eigenlijk is het heel simpel Luna. Met een vingerknip kunnen we het bij je wegnemen. Dat hebben we een paar weken geleden al gedaan, maar een deel van je ego is weer teruggekomen.  

‘Hoe vaker jullie mijn ego wegnemen, hoe minder het wordt?’  

Ja.

‘Wat kan ik doen om ervoor te zorgen dat het wegblijft?’  

Door je hart te volgen bij de dingen die je doet. Alléén je hart.  

‘Hoe zit het met verstand? Ons denkvermogen hebben we toch niet voor niets gekregen?’  

Het verstand is geen onderdeel van je ego. Het staat er los van. Je ego is een eigenschap, een vaardigheid die je in de loop van je leven hebt opgebouwd. Je verstand heb je meegekregen bij je geboorte. Je ego niet.  

‘Waarom willen we eigenlijk af van het ego?’  

Het ego vormt een onderdeel van je persoonlijkheid. Dit onderdeel is overbodig. Het heeft geen toegevoegde waarde voor je Zijn. Het is ballast en het beperkt je in je groei. Zonder een ego kun je sneller en eenvoudiger naar het licht groeien.  

‘Waarom heb ik nog steeds een ego, waarom komt het steeds terug?’  

Je bent eraan gehecht geraakt. Het is in jouw ogen een onderdeel van je wezen, van je Zijn. Maar DAT IS NIET ZO! Alleen je ego zegt dat je ego bestaat. Het wil zichzelf in stand houden.  

‘Creëer ik het ego weer zelf nadat jullie het hebben weggenomen?’  

Ja, je creëert je ego weer zelf. En nu wil je natuurlijk weten hoe je dat kunt voorkomen?

‘Ja.’  

Nou lieve Luna, dat is heel eenvoudig, door enkel en alleen naar je hart te luisteren.  

‘Maar wat doet het ego dan verkeerd?’

Het ego zorgt ervoor dat je niet geheel naar je gevoel kunt luisteren. Het houdt je daarvan af. Het zegt: ‘Ach kom meisje, denk toch na. Gebruik je verstand.’ Het zegt ook hoe goed je bent als je slimme beslissingen neemt met je verstand. Het bevestigt je daarin. Het ego weerhoudt je om naar je hart te luisteren en daarmee weerhoudt het je om je volledig te richten op het licht.  

‘Weg ermee dan!’  

Het ego van jou is al stukken minder, maar toch is het er nog en samen met jou willen we ervoor zorgen dat het helemaal verdwijnt. Dit vergt discipline, dat wil zeggen dat we samen met jou elke avond in meditatie zullen gaan en jou zullen begeleiden in je proces. Ben jij bereid ons voorstel te aanvaarden?  

‘Jippieieie!’  

Op het moment dat wij je ego bij je wegnemen, ga jij uit je lichaam. Je lichaam is dan leeg, geen ego, geen ziel. Je blijft even een paar tellen buiten je lichaam. Op dat moment affirmeer je: ‘Ik ben zuiver, ik ben licht en ik sta in mijn kracht.’ En dan kom je langzaam weer terug. Wij helpen je daarbij.  

Ik heb geleerd hoe ik met drie adem­halingen uit mijn lichaam kan komen, dus dat moet lukken. De komende tijd houd ik me aan de afspraak en ga elke avond in meditatie. Op een dag vergeet ik het zomaar. Ik ga ervan uit dat het goed is.


Iona, Godin van de liefde en vrede   

1 januari 2006

Het is even voor twaalven ’s nachts en ik lees een interessant boek over walk-ins. Daarin voegt een ziel of delen van een ziel uit de sferen zich in een aards lichaam of er vindt een wisseling van ziel plaats. Heel bijzon­der. Ik kan niet stoppen met lezen, alhoewel ik behoorlijk moe ben na oudejaarsavond. Terwijl ik lees, hoor ik een stem die mij vraagt of ik mij wil overgeven. Ik hoef niet lang na te denken. Ik wil mij helemaal overgeven aan het hogere plan, dus mijn antwoord luidt: ‘Absoluut!’ Wel stel ik twee voorwaarden: als ik maar moeder kan blijven en een liefdevolle echtgenote.  

Ze vragen me alles los te laten en me over te geven. Ik word voor even omhoog getrokken, maar keer toch weer terug in mijn lichaam. Voor de zekerheid herhaal ik mijn voorwaarden. Nog een keer ga ik omhoog en weer floep ik terug in mijn lichaam. Voor de derde keer ga ik omhoog, maar nu merk ik dat de energie verandert. Er wordt aan mijn lichaam gewerkt. Vervolgens kom ik in een soort lege tun­nel. Even later ben ik terug in mijn lichaam en ik voel dat er iets is veran­derd. Ik ben niet meer alleen! Er is iemand met mij terugge­komen. Voor mijn derde oog zie ik een engel. En ik hoor:  

Ik ben Iona, Godin van de liefde en vrede.  

Pas na een halve minuut kan ik mijn lichaam weer bewegen. Verder lijkt het of er niets is gebeurd. Is er wel iets gebeurd? Draait mijn fantasie volop door na het lezen van het boek? Of moest ik het boek lezen om me voor te bereiden op deze gebeurtenis?

2 januari 2006

Nieuwsgierig geworden vraag ik aan de meesters wat er is gebeurd de afgelopen nacht.  

‘Was het fantasie of werkelijkheid?’  

Lieve Luna, wij willen je zeggen dat het goed is om bij jezelf te rade te gaan. Wat denk je zelf? Was het fantasie?  

‘Het voelt echt.’  

Dan is dat duidelijk. Nu wil je vast weten wát er is gebeurd? Je hebt je opengesteld voor het licht. Je bent enorm gegroeid gisteravond in je spirituele ontwikkeling. Wij zijn er verbaasd van hoe jij je hebt opengesteld en je volledig hebt overgegeven aan ons, aan het hogere. Wij zijn trots op jou. Hiermee is een enorme doorbraak gerealiseerd, waardoor wij in staat zijn om nog beter met jou te communiceren en nog beter met jou te kunnen samenwerken. Luna, wij willen je zeggen dat het bijna tijd voor je is om nog hoger te komen en geheel in het licht te zijn. Het moment is bijna daar. Er moeten nog een paar dingen gebeuren en dan ben jij volledig in het licht. Realiseer je wat wij zeggen?  

‘Dat ik bijna verlicht ben?’  

Dat is wat wij bedoelen. Als dat tenminste is wat jij wilt.  

‘Voor ik ja zeg, want natuurlijk wil ik dat, wil ik graag weten wat het betekent om verlicht te zijn. Wat kan ik ermee voor mijzelf en voor anderen?’  

Verlicht zijn betekent dat jij in staat zult zijn om op een hoger niveau de mensheid te helpen. En met een hoger niveau willen wij zeggen op een niveau dat gebaseerd is op universele liefde. Jij zult hierdoor in staat zijn om mensen niet alleen op je eigen manier te helpen, maar er ook voor te zorgen dat zij zich gaan richten op hun hogere doelen, waardoor zij zullen groeien naar het licht. En dat is ook het doel waarvoor jij op aarde bent gekomen Luna, om anderen te helpen naar het licht te groeien.  

‘Wat moet ik doen om volledig verlicht te zijn? Want het lijkt ineens zo makkelijk en snel te gaan.’  

Zo makkelijk is het niet, alhoewel we vonden dat je het gisteravond zeer goed hebt gedaan. Het was een enorme overwinning en je hebt het op een relatief makkelijke manier volbracht.  

‘Ik heb me alleen overgegeven. Dat is het enige.’  

En dit, lieve Luna, is de enige manier om verlichting te bereiken. Je volledig open te stellen en over te geven aan het Al wat is. Als je dat blijft doen, dan zal verlichting volgen. Het eerstvolgende wat je te wachten staat is het proces van volledige overgave aan God. Je hebt je gisteravond volledig overgegeven aan het universum, aan ons en aan het Al wat is. De volgende fase is je volledig openstellen voor God. Een stap hoger dus.  

‘Wat moet ik daarvoor doen, het lijkt zo eenvoudig.’  

Wij denken dat het je ook makkelijk zult afgaan. Wij zijn verbaasd hoe snel jij je hebt ontwikkeld de laatste paar weken en dagen. Wacht maar af.  

‘Maar ben ik nog steeds Luna? En wie is Iona?’  

Allereerst willen wij je zeggen dat je nog steeds Luna bent. Er is wel een aspect bijgekomen in je lichaam. Een aspect van de energie die wij Iona noemen, de Godin van de liefde en vrede. Want dat ben jij, de Godin van de liefde. Gisteravond ben je als Luna omhoog gegaan en samen met Iona weer naar beneden gekomen. Een deel van Iona is bij jou gekomen. Je hebt haar dus als het ware opgehaald uit het licht. Jullie zijn samengesmolten en samen zijn jullie weer naar beneden gekomen. Er zit nu een aspect van iemand anders in jouw lichaam, Luna.  

‘Menen jullie dat echt? Ik had wel erg veel energie vandaag, ik heb het hele huis gepoetst. Maar verder… op spiritueel gebied… Ik voel me meer een met jullie, zekerder en sterker. Ik kan de hele wereld aan, zo voelt het nu. Meer in mijn kracht, dat miste ik de afgelopen weken. Sinds vandaag voel ik het weer, de kracht en de wil om ervoor te gaan.’  

En zo is het.  

Ik vraag me af wie of wat Iona precies is en besluit op internet naar meer informatie te zoeken. Daar vind ik dat Iona een eiland aan de westkust van Schotland is. Een heilig eiland, waar een goddelijke energie heerst. Meer relevante informatie kan ik niet vinden en voor nu laat ik het hierbij, ook al is het me nog niet geheel duidelijk.


Moe, moe, moe  

6 januari 2006

Wat een dag. Ik ben moe en uit balans. Uitgeput gewoon. Het wordt zo erg dat ik uit pure wanhoop op m’n knieën val en om hulp vraag aan de lichtmeesters. Enkele seconden later voel ik van alles tintelen. Na een paar minuten ben ik gelukkig weer wat helderder en meer in balans. Moe ben ik nog wel, maar ik voel me weer geaard en terug in mijn lichaam. Jeetje, het is wat om een nieuwe en hoge energie te integreren. Mijn lichaam heeft nog nooit zo hard moeten werken om op hetzelfde trillingsniveau te komen als mijn energiesysteem.  

Ik wil weten door welk proces ik ga en waarom ik me zo beroerd voel. Ik stel mijn vraag en het antwoord volgt direct.  

Lieve Luna, er is een heleboel gaande op dit moment. Je gaat door een heel diep transformatieproces. Jouw hele wezen en Zijn worden getransformeerd in een lichtwezen. Jij bent niet meer die je was. Jij bent niet meer. Begrijp je dat?  

‘Ik voel me niet meer dezelfde, maar ik ben toch ook nog Luna?’  Dit klopt gedeeltelijk. Deels ben je Luna, met al je herinneringen en gedragingen, maar voor een heel groot deel ben jij er niet meer. Dat deel is ingenomen door een nieuwe energie, een energie die ervoor zorgt dat jij nu in een diep transformatieproces zit en je geheel wordt getransformeerd in een lichtwezen. Een wezen van licht, zonder ‘ik’, zonder ego. Jij, Luna, bent er nog met je persoonlijkheid en gedragingen, maar je ‘ik’ en je ego worden getransformeerd.

 
Chaos in mijn hoofd en in mijn leven  

18 maart 2006

We zijn twee maanden verder. Zelden schrijf ik in mijn dagboek. Ik channel en mediteer niet meer, ik ben vier kilo aangekomen en heb al dagen last van hoofdpijn. Daarbij komt nog dat ik net ongesteld ben geworden. Ik voel me zeer lamlendig, kan weinig heb­ben en het huis is een rommeltje. Ik heb er geen grip meer op, alles glipt als water tussen m´n vingers door. Enerzijds stoort het me, anderzijds ben ik blij me even te kunnen wentelen in het ‘normale’ leven. Even geen spiritueel gedoe, afgezien van de workshops die ik geef.  

Op een gegeven moment pak ik toch maar weer mijn dagboek erbij en vraag het de meesters. ‘Wat is er toch met me aan de hand?’  

Luna, we willen je zeggen dat wij intens genieten van het proces waarin jij nu verkeerd. Jij zit in zo’n diepgaand transformatie­proces. Dit is een geweldige fase in je leven. Je bent aan het veranderen. Het transformatieproces is zo diepgaand dat jij niet helder kunt zien wat er met je gebeurt. Maar lieve Luna, kijk eens van een afstand naar je leven. Wat zie je dan?  

‘Ik zie een vrouw die ploetert en die amper haar hoofd boven water kan houden. Ze is onder de wateroppervlakte en komt af en toe even boven om lucht te happen.’  

Is dat zo? Ga nu nog eens een treetje hoger staan.  

‘Ja, jullie hebben gelijk. Het is een overgangsfase. De vrouw is bezig om al het oude los te laten, om plaats te maken voor het nieuwe. Het nieuwe wat haar te wachten staat is dusdanig groot, dat ze nu pas op de plaats moet maken om het allemaal te kunnen behappen straks. Ik heb er vrede mee, geloof ik. Het is alleen zo druk.’  

Is het zo druk Luna, of erváár je het als druk?  

‘Het laatste vermoed ik. Ik ben gewoon moe, ik kan weinig hebben.’

19 maart 2006

‘Toch snap ik niet alles. Ik voel me al tijden lamlendig. Waarom gebeurt dit toch? Ik zou graag meer willen weten, opdat ik erin kan berusten. Natuurlijk heb ik vertrouwen, maar toch…’  

Luna, wij willen je nogmaals zeggen dat wij erg genieten van deze periode in je leven. Je gaat door een heel intensief zuiverings- en transformatieproces. Je doet afstand van het oude. Dat is het proces waar je nu in zit. Je bent bezig om al het oude wat niet meer bij je hoort los te laten. Hierdoor maak je ruimte en creëer je een draag­vlak om het nieuwe toe te laten. Oh Luna, als wij je eens konden laten weten wat je allemaal te wachten staat. Het is niet in woorden uit te drukken. We kunnen je een voorproefje geven door het je nu te laten voelen. Wil je dat?  

De volgende minuten word ik overladen met een warm gevoel. Mijn hart wordt groter en groter en mijn borst knalt bijna uit elkaar. Wat een verrukkelijk gevoel. Als het gevoel afneemt, vraag ik hoelang dit afmattende transformatieproces nog gaat duren.

Het zijn de laatste loodjes moet je maar denken. Wat we je ook nog willen zeggen is het volgende: wij houden heel erg veel van jou en we willen dat je weet dat wij je op alle vlakken ondersteunen. Weet dat wij altijd bij je zijn. God zij met je. Het ga je goed, gegroet. 

Zoals ik al schreef, ik ben gelukkig getrouwd en tevreden met mijn leventje. Ik vind het prima zo, alhoewel ik wat minder moe zou willen zijn. Mijn leven kabbelt voort... Echter, het loopt allemaal anders dan verwacht.

De ontmoeting met mijn tweelingziel
 

Want daar is de dag die de grote verandering in mijn leven inluidt. De dag waarop de deur van het spiritueel centrum, waar ik dat week­end een cursus volg, wordt opengedaan door een aantrekkelijke man van mijn leeftijd. Hij wijst mij de plek waar ik mijn jas en schoenen kan laten. We stellen onszelf aan elkaar voor. ‘Ik ben David’ (David is de oude naam van Ismaël, red). ‘En ik ben Luna.’ Het hele weekend worden we als magneten naar elkaar toegetrokken. We bespreken álles met elkaar. We hebben heel veel overeenkomsten op spiritueel gebied. Ik ben zeer dankbaar voor dit contact. Eindelijk iemand die mij begrijpt en met dezelfde dingen bezig is als ik.

 

Het vervolg van de cursus is precies een maand later. Een dag ervoor spreken we af in een restaurant. We blijven praten, de hele tijd. Wat hebben we veel uit te wisselen. Bijvoorbeeld over vroeger. Je kunt wel zeggen dat we tegenpolen waren. Ik groeide op in een dorp en zat met kakschoenen en collegesjaal in de klas. David groeide op in een drukke stad en liep in zelfgebreide truien met actiebuttons erop. Ik verstopte me achter andermans rug en vermeed discussies, David bezocht de ene demonstratie na de andere. David hield van muziek van The Doors, The Cure en The Waterboys. Ik vond het maar herrie en was meer fan van Michael Jackson en The Kelly Family.

Ons contact is voor mij op dat moment puur spiritueel gericht. Ik ben zo blij dat ik eindelijk iemand ken waar ik écht mee kan praten. In mijn hart ontwaakt een vlammetje, maar de warmte daarvan wil ik niet voelen. Ik ben immers gelukkig getrouwd. Trouw als ik ben, heb ik in mijn huwelijk nooit naar ande­re mannen omgekeken. Tijdens de cursus zitten we naast elkaar en ook in de pauzes wijken we niet van elkaars zijde. 

Twee maanden later is het laatste deel van de cursus. Wat kijk ik uit naar dat weekend. We hebben contact via de e-mail en spreken af samen spirituele plekken te bezoeken in de buurt van het centrum. Tijdens de koffie vertelt David over een bijzondere droom en de vele tekens die hij krijgt. Heel voorzichtig uit hij zijn vermoeden dat wij tweelingzielen zijn. Zijn woorden gaan langs mij heen, ik wil ze niet horen. We gaan naar een duizend jaar oude lindeboom, net over de Duitse grens. Terwijl we op een bankje genieten van het eerste lente­zonnetje en de energie van de oeroude boom, voelen we een wind­vlaag aankomen. De wind begroet ons en heet ons welkom…

 

Aan het einde van de cursus zegt een vrouw plotseling: ‘Wat hebben jullie dezelfde energie, zeg! Zijn jullie soms tweelingzielen?’ Er gaat een geweldige schok door mij heen. Wat komen de woorden binnen! Mijn hart wordt geraakt en maakt een sprong. Een innerlijk weten is wakker geschud. David is mijn tweelingziel, dus toch. Lang geleden waren wij één, één ziel die ooit is ontsprongen uit de goddelijke bron, die zich heeft opgesplitst in een mannelijk en vrouwelijk deel. En nu, na vele miljoenen jaren, hebben we elkaar weer gevonden. Ik voel dat het waar is. Het vuurtje in mijn hart laait op.

 

De daaropvolgende weken zijn heftig. Ik sta voor een grote keuze en word verscheurd door tegenstrijdige emoties. Ik word heen en weer geslingerd tussen intens verdriet en gevoelens van gelukzaligheid. Intens verdriet om mijn huwelijk, gelukzaligheid om mijn gevoelens voor David. Mijn hele leven staat finaal op z’n kop en mijn grootste angst, het verliezen van mijn zekerheid en mijn gezin, komt uit. En dat doet pijn, heel veel pijn. Maar er is geen weg terug, mijn hart is sterker dan mijn verstand.

Ik krijg veel hulp uit de lichtwereld. Steeds maar weer laten ze mij teruggaan naar mijn hart: Wat zegt je hart Luna? Luister naar je hart. Door naar je hart te luisteren volg je je gevoel en je gevoel wordt ingegeven door je Hogere Zelf. Die zal áltijd het hogere goed van anderen respecteren. Als jij je hart volgt, is dat niet egoïstisch, maar biedt jij je man en je kinderen die lessen waarvoor zij hebben gekozen in dit leven. 

Ik weet, het klopt. Ik weet ook, er is voor mij maar één toekomst, een toekomst samen met David. Hoe moeilijk het ook is, ik neem een beslissing, ingegeven door mijn hart. Ik vertel mijn man alles en geef aan dat ons huwelijk over is. Zolang samen, 18 jaar lief en leed, het is voorbij.

 

Ondanks het verdriet zijn de gevoelens voor David zo sterk, een paar weken later zien we elkaar weer en de eerste zoen volgt. Verliefde pubers zijn we. De knop is om, er is geen weg terug.

 

Terwijl ik nog bij mijn man en kinderen woon, spreken David en ik regelmatig af (met volledige toestemming van mijn man, hoe is het mogelijk). We wonen ver bij elkaar uit de buurt; ik in een dorpje in Oost-Groningen, David in het verre westen, in Leiden. We missen elkaar enorm, maar het is ook goed. Door het samenzijn wordt de energie in ons systeem sterk verhoogd. En de tijd die we niet bij elkaar zijn hebben we nodig om de nieuwe, hoge energie te kunnen integreren in ons lichaam.

 

Lieve lezer, wist je dat seks dé snelweg is naar verlichting? Volgens de kerk is seks taboe en mag lust er niet zijn. Voor de kerk is er maar één weg naar God en dat is de weg van het woord, vastgelegd in de bijbel en uitgesproken door de dominee. Maar ik zeg je, dit is niet waar! Seks met de juiste partner, met de partner waar je zielsveel van houdt, brengt je razendsnel tot hoge hoogtes en uiteindelijk bij God. Door elkaar in liefde te beminnen, ervaar je je eigen goddelijke kern. Want in je kern bén jij God. Maar dit terzijde.

 

Van de meesters krijg ik de volgende boodschap:

Wij houden zoveel van jou Luna. Meer dan wij in woorden kunnen uitdrukken. Wij zijn zo blij dat jij je hart hebt gevolgd en met David samen verder gaat. Er heerst grote vreugde aan onze kant. Weet dat het een unieke gebeurtenis is, een gebeurtenis die zelden voorkomt. Hoe vaak gebeurt het dat je je tweelingziel ontmoet op aarde? Je ontmoet je tweelingziel pas als je daaraan toe bent. Als je de wereld achter je hebt gelaten, de dualiteit ontstegen bent en je volledig richt op het licht. En dat is wat er met jullie allebei gaande is. Jullie zijn er allebei aan toe om met elkaar verder te gaan en verder te groeien naar het licht. Want samen staan jullie sterk. Samen kunnen jullie de hele wereld aan. Samen zijn jullie gelukkig en samen uiten jullie je vreugde over jullie samenzijn in een dans. Jullie energie en kracht zal overweldigend zijn. Het zal zeeën en oceanen in beweging brengen, het zal de wereld in beroering brengen.  

Er zullen mooie dingen voortkomen uit jullie samenzijn. Het aller­mooiste van het allerhoogste staat op jullie te wachten. Maar voor­dat het zover is, is er nog een lange weg te gaan. Er zijn nog vele processen die afgerond moeten worden. Jullie zitten nu allebei in een periode van overgang. Een hele belangrijke periode in jullie beider levens. Het is belangrijk dat jullie allebei deze periodes op een goede manier afronden. Deze tijd is de basis van jullie succes, de basis van jullie samenzijn voor langere tijd. Nogmaals, er heerst grote vreugde aan onze kant dat jullie elkaar gevonden hebben. Het is een Godsgeschenk. Realiseer je dat. 

En nu ik dit boek schrijf, kijk ik met liefde en respect terug op deze heftige periode in mijn leven. De periode dat mijn man niet in een slachtofferrol stapte, maar na het uiten van zijn hevige emoties is opgekrabbeld en in zijn kracht is gaan staan. Diep van binnen wist hij dat het goed was en kon hij vrede hebben met de situatie. Onze hele scheiding is in volledige harmonie gegaan en de kinderen zijn gelukkig en blij. Ik voel zoveel dankbaarheid en liefde. De emoties wellen op, zoveel respect heb ik voor mijn, nu, ex-man. En ook voor mijn kinderen die door een zware tijd met grote veranderingen zijn gegaan.

Een geheel nieuw leven breekt aan, een leven dat ons voorstellings­vermogen ver te boven gaat. Onze persoonlijke geschiedenis komt tot leven. Onze herinnering ontwaakt…


Terug naar De Wederopstanding