De kracht van vergeving en dankbaarheid


Wie de ontwikkelingen op aarde beziet, gelooft zijn eigen ogen niet. Ondanks het feit dat reeds velen hun licht hebben ontstoken, tiert het duister nog welig op aarde. Veelverdieners graaien maar door en vechtersbazen draven maar door. Hoe kunnen wij hiermee omgaan? Waarin schuilt de oplossing? Moeten we in actie komen en het duister van repliek dienen, of is er een andere manier? Eén die misschien minder voor de hand ligt en die we onszelf weer moeten aanleren. Dit verhaal is een pleidooi voor de kracht van vergeving en dankbaarheid. Een kracht die vrijkomt als we ons verdiepen in de brede context…


Op een goede dag riep God zijn kinderen bij zich en zei: ‘Lieve kinderen van de zon, er wacht een groot avontuur op jullie.’
Verbaasd keken de kinderen elkaar aan. Een groot avontuur? Nieuwsgierig vroegen ze God om uitleg. Hierop ging hij verder.
‘Jullie zijn mij en ik ben jullie en gezamenlijk scheppen wij het leven met de liefde uit ons hart. Maar er is ook een ander leven, een leven zonder mij, een leven dat niet met liefde wordt geschapen.’
Luid gelach steeg op. Een leven zonder God, een leven zonder liefde? Onmogelijk, dat moet een grap zijn. Vrolijk sloegen ze elkaar op de schouders. 
Toen de rust was weergekeerd, schraapte God zijn keel en zei: ‘Nee, lieve kinderen, het is waar. Er bestaat een leven zonder licht, een leven waarin mensen in het donker ronddolen.’
Vol ongeloof staarden ze elkaar aan. Een leven in duister? Het was niet te bevatten, werkelijk niet. Hoofdschuddend keken ze naar God.
‘Precies’, zei God, ‘alleen door het te ervaren weten jullie dat het bestaat. Het is de andere kant van mijn levensmedaille, een kant die zich spoedig aan jullie zal openbaren.’
Een man riep vertwijfelt uit: ‘Maar hoe kunnen wij zonder U leven. Wij zijn U. Alles waaruit wij bestaan, ademt Uw liefde. Het is onmogelijk.’ Zijn vertwijfeling werd breed gevoeld, zo bleek uit het geroezemoes. 
Op serieuze toon zei God: ‘Het is mogelijk. Ik kan de verbinding tussen ons verbreken, waardoor het licht dooft en de liefdesstroom stokt.’
Ongeloof maakte plaats voor boosheid. ‘Nooit’, riep een vrouw, ‘nooit zal de band tussen ons worden verbroken. Wij zijn één, wij zijn U. Wij zullen dit nooit toestaan.’ Haar ferme reactie zorgde voor veel ophef. De mensen stonden op en begonnen door elkaar te schreeuwen. De één boos, de ander verdrietig. God liet zijn kinderen met rust en loste op in het niets. Verslagen keerde men huiswaarts.
De dagen daarop was de boodschap van God het gesprek van de dag. Langzaam maakte hun afkeer plaats voor nieuwsgierigheid. Een leven zonder God…

Op een morgen werden ze wakker. Ze schrokken zich dood, want ze zagen geen hand voor ogen. Het licht was weg, de herinnering opgelost. Waar waren ze? De angst sloeg hen om het hart. Ze werden bang voor het onbekende, voor elkaar en voor zichzelf.
Uit pure angst ontstond de behoefte aan controle. Alles werd vastgelegd, niets mocht aan het toeval worden overgelaten. Het onderscheid tussen goed en kwaad werd geboren, opgetekend in wetten en regels en strikt gehandhaafd. Broeders en zusters met andere opvattingen werden genegeerd, gevangen genomen of zelfs gedood.

Om hun bestaan zeker te stellen, begonnen de mensen zich van alles toe te eigenen. Ze trokken denkbeeldige lijnen in de aarde en noemden zichzelf eigenaar. Ze ruilden de opbrengst van hun arbeid voor andere goederen en diensten. Om dit proces te vereenvoudigen werd geld in het leven geroepen. Op den duur was niets meer gratis, aan alles hing een prijskaartje. Het vergaren van geld, om bestaanszekerheid te kopen, werd voor velen de voornaamste drijfveer. En om hun bezit te vergroten, werden legers uit de grond gestampt waarmee ze geregeld ten strijde trokken. 

Bang voor het onbekende, poogden ze het leven met hun verstand te doorgronden. Tal van hypothesen werden opgesteld en beproefd. Slaagde de proef, dan was het waar, faalde de proef dan was het niet waar. Aantoonbare onderzoeksresultaten kwamen in dikke boeken terecht die geen tegenspraak dulden. Wat niet bewezen was, bestond simpelweg niet.

Ondanks verwoede pogingen hun bestaan zeker te stellen, bleef de angst voelbaar. En diep van binnen waren ze ongelukkig. Ter onderdrukking van deze nare gevoelens zochten ze van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat afleiding. Zelfs spaarzame momenten van stilte werden gevuld met rauwe klanken en flitsende beelden uit radio en televisie. Ook de computer, met zijn talrijke mogelijkheden, slokte veel tijd op. Werkte de afleiding onvoldoende, dan kwamen er pillen en drank aan te pas om de ontevredenheid en onzekerheid te onderdrukken.

Op een bepaald moment in de tijd was voor een kleine groep mensen de maat vol. Zij waren de onrust in de buitenwereld zat en keerden met hun aandacht naar binnen. En daar ontdekten ze een groot geheim. In de stilte hoorden ze een stem, een stem die hen bekend voorkwam, de stem van… God. Een herinnering ontwaakte, een herinnering aan een leven in licht. Door de band met God aan te halen verdwenen hun angst en onvrede als sneeuw voor de zon.

Ze schreeuwden hun ontdekking van de daken, maar de massa had geen oren om te horen. De verlichte broeders en zusters werden genegeerd of uitgelachen. Ze confronteerden God met hun teleurstelling en vroegen hem om raad. En God leerde hen de kracht van vergeving. Hij zei: Open jullie hart en vergeef hen die nog niet ontwaakt zijn. Hierdoor kan mijn liefde weer gaan stromen. De liefde die niets en niemand onberoerd laat, de liefde die de ogen en oren van een ieder zal openen, de liefde die van de bestaande diversiteit een eenheid in verscheidenheid maakt.’

Blij keken ze elkaar aan. God had hen de sleutel gegeven tot een harmonieus leven, een leven waar ze zo naar verlangden. Na zijn opbeurende woorden gingen de verlichte zusters en broeders vol goede moed op pad.

Zij confronteerden een ieder die het horen wilde met hun waarheid. Ondanks hun liefdevolle intentie viel het resultaat tegen. De duistere krachten woedden als nooit tevoren op aarde. Wederom klopten ze bij God aan voor raad. En hij leerde hen de kracht van dankbaarheid. Hij zei: ‘Open jullie hart nog meer en wees dankbaar voor de ervaringen die jullie levenspad kruisen; ze vergroten jullie begrip van het leven. Ze laten zien wie jullie werkelijk zijn en wat jullie allemaal kunnen. Zonder deze ervaringen zouden jullie nog steeds in onwetendheid leven. Wees ook dankbaar voor de uitdaging waar jullie nu voor staan: het laten terugkeren van het licht op aarde. Om dit te bewerkstelligen, wordt al het duister zichtbaar gemaakt. Niet om jullie vrijheid de finale nekslag toe te dienen, maar om jullie de kans te geven de kracht van vergeving en dankbaarheid te voelen, de kracht die, zoals gezegd, de voorwaarde is voor een terugkeer naar een leven in mijn licht en mijn liefde, een leven zonder angst, zonder oordeel en zonder onvrede.’

De kinderen van de zon keken elkaar aan en wisten dat ze voor de grootste uitdaging van hun leven stonden…

Ismaël Sananda

 


Dit artikel mag verspreid worden, mits onder vermelding van:
Ismaël Sananda - www.newearthcreation.nl

 


The power of forgiveness and gratitude


When we look at the recent events on earth, we are surprised. Despite the fact that a lot of people allready life in light, darkness still exists on a large scale. Rich people are getting richer, fighters still fighting on. How can we handle this, what can we do? Do we need to take action and figth the dark forces, or is there another way? One that is less obvious, one we have to teach ourselves again. This story is a plea for the power of forgiveness and gratitude. A force that is released when we look at the broad context of life.

One day God called for his children and said: ‘Beloved children of the sun, a great adventure lies ahead of you.’

God’s children were surprised and asked him for an explanation. God continued:

‘You are me and I am you and together we create our life with the love from our hearts. But there is also a life without me, a life that is not created with love.’

A life without God, a life without love? Impossible, that must be a joke. They cheerfully laughed at each other.

When peace returned, God cleared his throat and said: ‘No, dear children, it is true. There is a life without light, a life in which people wander around in darkness.’

They stared at each other in great disbelief. A life in darkness?

‘Exactly’, God said, ‘only by experiencing it you will know. It's the other side of life, a side that soon will be revealed to you.’

A man called out: ‘But how can we life without you. We are you. Everything we do, breathes your love. It is impossible.’

God said: ‘It is possible. I can break the connection between us, I can turn the light out and stop the flow of love.’

‘Never’, cried a woman, ‘the band between us will never be broken. We are one.’ Her firm reaction caused an uproar. The people stood up and started to shout at each other. God left his children alone. The days that followed God’s message was the call of the day. Slowly their anger turned into curiosity. A life without God ...

One morning they woke up. The light was gone and their memory was vanished. They were scared to death. Afraid of the unknown, they started to fear each other and themselves. Due to their fear, the need to control became stronger each day. Individual freedom was subordinated to the social norms and values. The distinction between good and evil was born, formulated in laws and regulations, which were enforced stricktly. People who had different opinions, were ignored, imprisoned or killed.

To secure their existence, they took possession of everything. They started to draw imaginary lines in the earth and called themselves owners. They worked hard and begun to trade their products for other goods and services. Money was invented to simplify this process of trading. In no time, nothing was for free anymore. Getting rich became the main motive for living. In order to increase their possessions, they built strong armies and went to war quite often.

Afraid of the unknown, they tried to explane life with their minds. Numerous hypotheses were tested. When the assumption passed the test, it was true, when it failed the test, it was not true. What couldn’t be proven, simply didn’t exist.

Despite all their efforts, the fear remained and despite all their victories, they felt unhappy deep down inside. To suppress these nasty feelings they sought distraction continiously. Even rare moments of silence were filled with raw sounds and flashing images from radio and television. Also the computer, with its numerous possibilities, took a lot of precious time. When these distractions worked insufficiently, they took pills and drank alcohol to suppress the feelings of fear and unhappiness.

At some point in time a small group of people became sick and tired of the turmoil in the outside world. They turned their focus on the inside world. And they discovered a great secret. In their inner silence, they heard a voice that sound familiair. It was the voice of ... God.

A memory awoke, a memory of a life in light. Due to their renewed relationship with God, their fear and discontent almost disappeared immediately.

They shared their secret with others, but only a few people were interested. The enlightened brothers and sisters were ignored or ridiculed by the mass. They confronted God with their disappointment and asked for advice. And God taught them the power of forgiveness. He said:

‘Open your heart and forgive those who are not yet awakened. Forgiveness will allow my love to flow over the surface of the earth. The love that will affect everything and everybody. The love that will open the eyes and ears of every one, the love that makes a unity in diversity.’

After these comforting words the enlightened brothers and sisters were full of good spirits. God had given them the key to a harmonious life, a life which they desired so much. They told their truth to anyone who would listen. Despite their loving intentions, the result was disappointing. The dark forces raged over the earth as never before. Again they asked God for advice. And he taught them the power of gratitude. He said:

‘Open your hearts even more and be grateful for the experiences that are crossing your path, they are increasing your understanding of life even more. Without these experiences you would still be living in ignorance. Also be grateful for the challenge you are facing right now: helping the light to return on earth. To achieve this, all the darkness must be made visible. This is causing the chaotic situation right now. The turbulence is necessary for the people to heal their pain and to let go of the need to control. When they find out that old pain can be healed and that control isn’t essential for a happy life, they will return to a life in light. This process of enlightenment is supported by to the power of forgiveness and gratitude.’

The children of the sun looked at each other and knew they were facing probably the biggest challenge of their lives ...

Ismaël Sananda


This article may be distributed, provided stating:
Ismaël Sananda - www.newearthcreation.nl