Ander licht op... Pesten

Een homostel is weggepest door een groep allochtone jongeren. Waarom zijn we niet liefdevol naar elkaar toe? 

In de kern is de mens een liefdevol wezen. Maar die kern is beschadigd geraakt door traumatische gebeurtenissen in dit en vorige levens. Gebeurtenissen die we niet hebben verwerkt en vaak onbewust ons leven van nu beïnvloeden. Hierdoor kunnen we niet objectief de wereld inkijken, is onze mening gekleurd en ons gedrag soms verre van liefdevol. Willen we scheppers zijn van een nieuwe liefdevolle en harmonieuze wereld, dan moeten we onze verantwoordelijkheid nemen en de oude pijn alsnog helen. Deze oude slogan heeft niets aan waarheid ingeboet: Verbeter de wereld, begin bij jezelf.

In onderstaand voorbeeld zou Paul Rosenmoller zich kunnen afvragen, waarom hij geneigd is om bepaalde zaken met de mantel der liefde te bedekken. De betrokken allochtone jongeren kunnen zich afvragen waarom zij anderen het leven zuur willen maken.

Rosenmöller laat homo’s in de steek

Het is een behoorlijk slaapverwekkend programma: ’Tante in Marokko’ (RVU). De gesprekken doen denken aan een zich voortslepende hete namiddag op een vakantiepark: „Nog wat leuks doen vanavond, buurman?” „Nee, we hebben gisteren al iets leuks gedaan.” En zo kabbelen de gesprekken voort. Maar toch goed dat het programma er is, want het laat een andere kant zien van Marokkaanse Nederlanders.

Geen vrouwenonderdrukkers, terroristen in de dop of homopesters, waarvan de media uitpuilen, maar goed geïntegreerde Marokkanen op bezoek in hun geboorteland. Vorige week zagen we vier hippe Marokkaanse meiden uit Ede, die zich in het toeristenleven van Casablanca stortten. Ze wilden graag een vriend, zolang het maar geen ’Marokkaanse Marokkaan’ was. Deze week was Chaïmae Hamdani aan de beurt, een jonge pedagogiek-studente, die stage loopt in een weeshuis. De tijdelijke overgang van Nederland naar Casablanca viel haar zwaar. „Het gaat er hier grof aan toe en mannen zijn de baas.” En verder ’draait iedereen overal omheen’. 

Zou Paul Rosenmöller ook in Marokko zijn geweest? Het duurde woensdag tien minuten voordat in ’Spraakmakende zaken’ (Ikon) het hoge woord eruit kwam: islamitische allochtonen hadden een homostel weggetreiterd uit de Utrechtse vinexwijk Leidsche Rijn. Met zichtbare tegenzin –„Het moet toch maar worden benoemd”– legde Rosenmöller dit gegeven voor aan een onderzoeker van de Universiteit van Amsterdam. Maar gelukkig, die wist het beeld, op aandringen van de presentator, zo te verbreden dat het etiket potenrammer zo’n beetje op iedere heteroman kon worden geplakt: jong en ouder, laag en beter opgeleid, autochtoon en allochtoon. 

Ik heb het onderzoek er even op nageslagen en daaruit blijkt dat 57 procent van het anti- homogeweld wordt gepleegd door allochtonen. Ook genoemd homostel, Hans van Gemmert en Ton Daalhuizen, is het leven door Marokkanen zuur gemaakt, maar met die onwelkome feiten had Rosenmöller niets te maken. Dat bleek ook uit de keuze van zijn gasten. Niemand uit Utrecht: niet de burgemeester, geen gemeenteraadslid, niemand van de plaatselijke politie of moskee, geen mede- wijkbewoners of welzijnswerkers. Alle gasten waren Amsterdammers. Omdat Rosenmöller met geen woord uitleg gaf over deze keuze, moeten we ervan uitgaan dat hij het probleem bewust zo ver mogelijk uit Leidsche Rijn heeft willen wegtrekken om het te veralgemeniseren tot…Ja, tot wat eigenlijk? Een soort ’Tante in Marokko’-gebabbel. 

Van Gemmert en Daalhuizen zijn een jaar lang uitgescholden, bedreigd, hebben stenen door hun ruit gekregen en zijn op straat klemgereden. Zeven keer hebben ze aangifte gedaan, nooit is er een arrestatie verricht. En wat doet Rosenmöller? Die vraagt met beelden van de Gay Pride op de achtergrond of homo’s al die ellende niet een beetje aan zichzelf hebben te danken. In deze context was een groter verraad aan de homogemeenschap nauwelijks denkbaar. 

Je merkt het vaak aan zijn programma’s: hier is geen vakbekwame, betrouwbare journalist aan het werk, maar een gewiekst politicus, die uit politieke overwegingen hem onwelgevallige feiten verdoezelt. ’Spraakmakende zaken’ doet zijn naam vooral eer aan door wat er niet wordt verteld.

Bron: Dagblad Trouw, 6 augustus 2010

Terug naar Ander licht op...